Zrozumienie Zorby
 |
| Maria Amara |
Tańczę ból dopóki nie zamieni się
w cierpkie krople oliwkowych łez
na mojej twarzy
Tańczę krystaliczne łzy
które dawno temu zamieniły
moje plecy w kamień
Tańczę smutek
miłości przemienionej w nienawiść
i nienawiści w obojętność
Tańczę strach
samotności i udrękę
porzucenia
Tańczę gniew
dopóki nie szaleje wolny
i nie spływa w mych ramionach
jak rzeki
Tańczę rozczarowanie
niespełnionych oczekiwań
i marzenia zbyt długo
odkładane
Tańczę wszystkie moje demony
wymiatając je
w narastającym wirze
Tylko wtedy mogę tańczyć
gdy śpiewają
serce i krew
W przestrzeni
pomiędzy przestrzeniami
które leżą pomiędzy słowami
Gdzie słowa nie mają znaczenia
Tańczę i radość JEST…
