Ks. Wacław Buryła

piszę wiersz

z białą kartką rozmawiam o swojej samotności

o łzach które przychodzą bez zaproszenia

o przyjaciołach którzy zamiast słów przysyłają ciszę

o niezrealizowanych młodzieńczych marzeniach

o miłości która odeszła zaraz po nadejściu

o ludziach którzy żyją łatwiej bo bez serca

o jesieni która przygotowuje się do zimowego snu

o życiu które dopala się jak wigilijna świeca

chociaż wcale nie smakuje jak świąteczny opłatek

o muzyce która leczy rany

o oczach dziecka które są

jednym z największych cudów świata

o wierze która ciągle podpowiada

że Bóg jest zakochany w człowieku po same uszy

piszę wiersz

tworzę świat

zaczarowany

Ks. Wacław Buryła

zlej na mnie

zlej na mnie słowa wierszy niby krople rosy

z których dzień nowy buduje swą lekkość

potrzebną do tego by nie ustać w drodze

do raju w którym ciągle Bóg czeka na ludzi

by owoce szczęścia strząsać na ich głowy

w wierszach wciąż słychać ciepły poszum kolęd

z którymi aniołowie biegli do Betlejem

nie wiedząc jeszcze że staną w zachwycie

nad Tajemnicą położoną w żłobie

w którym co roku odradza się Życie

we wszystkich kolędach ciągle mieszka Słowo

które nieustannie chce się uczłowieczać

po to by ludzie mogli kołdry nocy

nakładać na głowy umęczone drogą

i by chociaż we śnie spotkali się z Bogiem

Ks. Wacław Buryła

Tuscany, Italy Savin Stanislav

Wiersz o życiu

Życie jest wierszem

który piszesz

napisz go dobrze

Życie jest pieśnią

którą śpiewasz

niech wybrzmi do końca

Życie jest drzewem

który rośnie

niech owoc swój niesie

Życie jest deszczem

który zginie

ten deszcz zbudzi wiosnę

Życie jest chwilą

która minie

nie prześpij tej chwili

Wacław Buryła

Nie umiemy 

Tłumaczymy Twoją Ewangelię

na wszystkie języki świata

ale jeszcze ciągle nie umiemy

przetłumaczyć jej na miłość

  

Tej nocy 

Tej nocy

śmierć przeszła przez pokój

środkiem snu

z palcami na ustach

zerwała człowieka jak owoc

i włożyła Bogu do kieszeni 

Szpitalna prośba 

Podaj uśmiech

zamiast tabletki

bo więcej może

tylko miłość potrafi wskrzesić

bo Bóg ją stworzył

Uzdrowienie paralityka 

Przynieśli go na noszach

chcieli żebyś uzdrowił ciało

a Ty jakby nigdy nic

uzdrowiłeś duszę

Wacław Buryła

***

stanąłem

w środku Wielkiego Piątku

odsłoniłem krzyż

wszystko zostało jak dawniej

nie zrozumiałem

nic

* * *

nie umiemy uwierzyć

w Ciebie

dlatego nawet siebie

traktujemy z niedowierzaniem

i ciągniemy życie

jak kulę u nogi

* * *

uciekamy od Ciebie

jakbyś był naszym największym wrogiem

wykłócamy się o wymyślone prawa

sprawdzamy Twoją miłość litanią spraw do załatwienia

obwiniamy o wojny obozy koncentracyjne i niesprawiedliwość

chcemy żebyś nakarmił wszystkich głodnych

na odczepnego dajemy Ci kilka pacierzy

na Golgocie ciągle stoi krzyż

a my

nie potrafimy uwierzyć

Ks. Wacław Buryła

 Nie umiemy 

Tłumaczymy Twoją Ewangelię

na wszystkie języki świata

ale jeszcze ciągle nie umiemy

przetłumaczyć jej na miłość

Tej nocy

Tej nocy

śmierć przeszła przez pokój

środkiem snu

z palcami na ustach

zerwała człowieka jak owoc

i włożyła Bogu do kieszeni

Szpitalna prośba

Podaj uśmiech

zamiast tabletki

bo więcej może

tylko miłość potrafi wskrzesić

bo Bóg ją stworzył

Uzdrowienie paralityka 

Przynieśli go na noszach

chcieli żebyś uzdrowił ciało

a Ty jakby nigdy nic

uzdrowiłeś duszę

ks. Wacław Buryła

najbardziej boli

Gianni Strino

najbardziej boli samotność w miłości

kiedy słowa już nie są jak biały opłatek

a chwile już dawno nie pachną jaśminem

kiedy stół boli choć kiedyś był mostem

na którym dłonie znajdowały siebie

gdy już się nie czeka na kroki na schodach

kiedyś tak ważne a nawet konieczne

z których – jeszcze niedawno – wróżyło się szczęście

teraz gazeta zastąpiła wszystko

jeszcze można pomilczeć przed telewizorem

ale to milczenie biegnie w różne strony

i słowa wyznań gasną we wspomnieniach

choć przecież od nich kiedyś drżała Ziemia

Ks. Wacław Buryła

Alicia Brizzio

* * *

Drzewa

modlą się milczeniem

trawa ? zieloną zwyczajnością

ptaki - śpiewem

a człowiek

modli się miłością

* * *

ludzie mówią

o przeludnieniu świata

o tłoku na ulicach

o zbyt wielkim tłumie

chyba

dziwisz się temu

bo wokół Ciebie

ciągle pusto

* * *

Nie szukaj drogi na skróty

nie ma takiej drogi do nieba

musisz przejść

przez całą miłość

 * * *

nie szukam innego raju

Twoja Obecność wystarczy

pijany ze szczęścia

chciałbym tańczyć 

 Ks. Wacław Buryła

Ta chwila...

Elżbieta Mozyro

Ta chwila, drży jak motyl...

I potrąca mnie,

tęczowym skrzydłem.

Jakby pragnęła, znów

poderwać się do lotu.

Wciąż drży...

Jak listek poruszony,

całkiem niechcącym gestem dłoni...

Jakby,

pragnęła mi powiedzieć:

Pochwyć mnie,

póki jestem...

***

Nigdy nie jest za późno

nigdy nie jest za późno

na miłość

na uśmiech

na bukiet konwalii

na spacer w deszczu

na wiersz

na przytulenie w tańcu

na czyste milczenie

na otarcie łez

Żyjemy, żyjemy, żyjemy

Ks. Wacław Buryła

żyjemy

żyjemy

żyjemy

przemijamy

przemijamy

przemijamy

umieramy

umieramy

umieramy

uciekamy od tej myśli

uciekamy 

uciekamy

Ścigamy się do upadłego

 Ks. Wacław Buryła

Za czym gonimy w głupawym pośpiechu

 dokąd biegniemy zmęczeni i smutni

 czego szukamy grzebiąc w kalendarzach

 o czym marzymy na jawie i we śnie

chyba już nie wiemy dokąd ani po co

 biegniemy bo inni nie ustają w biegu

 i tak ścigamy się do upadłego

 póki się ślady nie zgubią na śniegu

Ks. Wacław Buryła

Marcin Kołpanowicz

* * *

 Jak opowiedzieć Boga

 jakimi słowami wytłumaczyć Tajemnicę

może po prostu

 położyć chleb na Stole

i otworzyć Ciszę

* * *

 Czekamy na wielkie szczęście

 na wielką wygraną

 i na wielką miłość

a małe szczęście całkiem przezroczyste

 przechodzi obok

Ks. Wacław Buryła

Małgorzata Szczecińska

* * *

Drzewa

modlą się milczeniem

trawa ? zieloną zwyczajnością

ptaki - śpiewem

a człowiek

modli się miłością

 ***

Nie szukaj drogi na skróty

nie ma takiej drogi do nieba

 musisz przejść

przez całą miłość 

Ks. Wacław Buryła

 

Edward Hopper

Najbardziej zawsze boję się rozstań

peronów pustych zimnych i szarych

pociągów które ciągla są w drodze

w których zamknięta odjeżdża miłość

najbardziej zawsze boję się godzin

które są ciężkie i opuchnięte

bo w nich nie twoje kroki na schodach

bo w nich milczące krzesło przy stole

najbardziej zawsze boję się ciszy

która zostanie kiedy ty odejdziesz

w której zostanę z moim niepokojem

próbując uchwycić chociaż imię twoje

Miłość jest jedynym wierszem

ks. Wacław Buryła

Uciekam w skorupę wiersza

jakbym w nim szukał recepty na szczęście

lub źródła z którego można napić się radości

wiersze wygasają jak ogniska

zostaje po nich zimna ciemność nocy

którą można poparzyć się aż do bólu

słucham świerszcza ukrytego w słowach

który próbuje przestroić codzienność

w kolory tęczy

podobno na tratwach wierszy

można dopłynąć do Boga

który ułożył świat jak poemat

miłość jest jedynym wierszem

innych nie ma

Wacław Buryła

Niekiedy wystarczy

kilka słów

powiedzianych przez telefon

włożonych w kopertę

wysłanych na adres

kogoś kto samotność

zna bardzo dokładnie

na każdej drodze

potyka się o nią

czasami wystarczy

kilka chwil skradzionych

ciepło czyjejś dłoni

pochwycone w biegu

czyjś uśmiech znany

wyłowiony w tłumie

który wracał będzie

nocą bezsenną

kiedy gwiazdy płaczą

do szczęścia trzeba

tak bardzo niewiele

wystarczy że będziesz

na odległość ręki

na głębokość wzroku

na słyszalność serca

wystarczy że słowa

wyrosną jak mosty

chyba najtrudniej

spełnić marzenia

te najbardziej proste.

 Nie płacz po miłości

 ks. Wacław Buryła

nie płacz po miłości nawet niespełnionej 

po każdej zostaje jakaś dobra pamięć 

jakiś ślad konieczny który każe wierzyć 

że nawet na ziemi można raj zbudować 

jakieś ważne miejsce gdzie można powracać 

z miejsc bardzo odległych gdy życie dokuczy 

nie płacz po miłości nawet nieobecnej 

bo śladu na sercu czas nigdy nie zatrze 

i ciepłym światłem wciąż będzie oswajać 

najgłębszą ciemność którą los przyniesie 

i znajomym listem rozbroi samotność 

o którą co dzień trzeba się potykać 

dziękuj za miłość nawet tę minioną 

bo tylko ona przybliża do marzeń

Ktoś...

Wacław Buryła

Otto Karl Kirberg

Ktoś powiedział

tak bardzo zwyczajnie

że być szczęśliwym

to kochać

i być kochanym.

Słów zaledwie kilka

powiedzieć je łatwo

miłość na wargach

tak szybko się rodzi

lecz słowa

mogą być jak maski

z karnawałowej maskarady

więc odrzuć słowa

jak zbyteczny bagaż

niechaj nie kryją

serc prawdziwych twarzy.

Miłość jest piękna

nie przez piękność słowa.

Ona w milczeniu łzy ociera z twarzy

wraca do domu

by skrócić niepokój

po chleb idzie rano

i zmywa talerze

wypatrzy smutek schowany głęboko

każe odpocząć

martwi się chorobą.

Potrafi mocno

wpatrzeć się w drugiego

że może wcale

nie przejąć się sobą...

Zawsze musi być ktoś

najważniejszy, jedyny, konieczny

bez którego życie traci sens

do którego powraca się ciągle,

nawet z najdalszych zakątków ziemi

do którego wraca się jak do dzieciństwa,

żeby odzyskać nadzieję i wierzyć

nawet w niemożliwe

bez którego pogoda staje się niepogodą 

a radość umiera przed czasem

Musi być człowiek ważny jak alfabet

bez którego wszystko jest niezrozumiałe

i ponad siły...który pomaga iść w nieznane

który przynosi szczęście...

Ks. Wacław Buryła