Luty: myślenie o kwiatach

Jane Kenyon

Mumolina Olga

Teraz wiatr znęca się nad polami,

odwraca białe połacie do tyłu

na siebie, do tyłu i z powrotem, na siebie,

jak zwierzę liżące rany.

Nic prócz białego – powietrza, światła;

tylko jeden brązowy strączek mlecza

kołyszący się w wąwozie, maleńka

brązowa łódka na ogromnej fali.

Jedyne zielone kiełkujące coś

co mnie przywróci...

Potem pomyśl o wysokim ogrodzie,

kołysaniu lub pszczole, która przyleci

na język burgundzkiej lilii.

tłum. Ryszard Mierzejewski

Inaczej

Jane Kenyon 

Waldemar Kobiela

Wstałam z łóżka

na obie równe nogi.

Mogło być

inaczej. Zjadłam

kaszę, słodkie

mleko, dojrzałą,bez skazy

brzoskwinię. Mogło

być inaczej.

Wzięłam psa na górkę

do lasu brzozowego.

Cały ranek robiłam

to, co kocham.

W południe położyłam się

z moim partnerem. Mogło

być inaczej.

Zjedliśmy razem kolację

przy stole ze srebrnymi

świecznikami. Mogło

być inaczej.

Spałam w łóżku

w pokoju z obrazami

na ścianach i

zaplanowałam kolejny dzień

dokładnie taki, jak dzisiaj.

Ale pewnego dnia, wiem to,

będzie inaczej.

tłum. Ryszard Mierzejewski

Jane Kenyon (1947-1995)