Simon Armitage

Gdzieś po drodze 

Przyszłaś z przeprosinami, tak powiedziałaś,

gdy czekaliśmy w siąpiącym deszczu na pociąg osobowy.

Gdy wjechał, pożegnaliśmy się pocałunkiem -

z okna było cię widać, nieruchomą i ze łzami w oczach.

Wiedziałem, że tak będzie: przebiegłaś drewnianym mostkiem

na drugi peron, aby mi pomachać,

ale właśnie wtedy pociąg do Leeds przemknął obok

i pochwycił cię jakby w kolejne kadry filmu.

Chowam w pamięci te żywe przebłyski ciebie:

nasz katalog szans sprowokowanych i szans zaprzepaszczonych.

z tomu „Zoom”, 1989

tłum. z angielskiego Jacek Gutorow