Paul Éluard

Zakochana

 

Eddie O’Bryan

Ona stanęła w mych źrenicach

Włosy jej splotły się z moimi

Ona ma kształt moich dłoni

Ona ma kolor moich oczu

Ona zatraca się w mym cieniu

Jak kamień pochłonięty niebem

Ona źrenice ma otwarte

I nigdy nie daje mi zasnąć

Od snów jej w pełnym dziennym świetle

Wyparowują całe słońca

I muszę śmiać się płakać mówić

Nie mając nic do powiedzenia

Przełożył Jan Kott

Paul Éluard 

Złoto warg twoich

Francis Giacobetti

Złoto warg twoich we mnie drogę szczęścia mości,

A słowa twoje w wieńcu mają sens tak świetny,

Że w moich nocach życia, śmierci i młodości

Słyszę dźwięk twego głosu wśród szmerów wszechświata.

W tym poranku z jedwabiu, tu gdzie chłód przebywa,

Rozkosz sen opłakuje zagrożona wielce,

Dłonią słońca ujęte przebudzone ciała

Drżą na myśl, że ponownie odzyskają serce.

Wspomnienia mgły i lasów, gdzie krążą me drogi,

Zamknąłem oczy w sobie i dla ciebie jestem.

Słucham cię całym życiem i nie umiem zniszczyć

Miłością twą stworzonych wypoczynków srogich.

Przełożył

Zbigniew Bieńkowski

Paul Éluard 

Nie można mnie znać...

Bec Winnel

Nie można mnie znać

Lepiej niż ty mnie znasz

Twoje oczy w których usypiamy

Oboje

Dały moim światłom mężczyzny

Los lepszy niż nocom świata

Twoje oczy w których odbywam podróże

Dały eposowi dróg

Kierunek oderwany od ziemi

W twoich oczach ci którzy nas odkrywają

Naszą nieskończoną samotność

Nie są już tymi za kogo się mieli

Nie można mnie znać

Lepiej niż ty mnie znasz.

tłum. Adam Ważyk

Samotny

 Paul Éluard*

Rémi LaBarre

Potrafiłbym żyć bez ciebie

Żyć samotny

Kto mówi

Kto może żyć samotny

Bez ciebie

Kto

Być na przekór wszystkim

Być na przekór tobie

Noc się posunęła

Niby bryła kryształu

Mieszam się z nocą

przełożył Kazimierz Andrzej Jaworski 

*Paul Éluard (właściwie Eugène Grindel, 1895-1952)