Oto ja...

Szymon Mucha

Alexei Antonov

Oto ja

Spojrzyj na mnie Panie

Oto ja

W przestworzach taki mały pył

Głowę Ci zawracam

Jak co dnia

Posłuchaj, krzyczeć nie mam sił

Wśród obłoków mgławic,

Z których Ty

Przepiękny zbudowałeś świat

Ktoś pokornie dławi

W gardle łzy

Komuś ubywa szybko lat

Nie chowaj się

Pośród rajskich łąk

Nie opuszczaj mnie

Przerwij ten krąg

Choć raz wstrzymaj czas

Purpurowym świtem

Zrób to dla mnie chociaż raz

Mam do Ciebie kilka

Małych spraw

Na wielkich lepiej znasz się sam

Jeśli przez pomyłkę

Trwa ta gra, dziwna gra

To oszczędź w niej przegranej nam

Pomóż mi obstawić

Dobry los

Na bilet do Edenu daj

Albo tylko ześlij

Pełny trzos

By w życiu było baju baj

Taxi!

Szymon Mucha

Proszę mnie zawieźć... Albo nie!

Niech pan gdzieś jedzie, gdzie pan chce,

To taki kaprys nocny jest,

Tak, mam pieniądze... I mam gest!

Niech pan mnie wiezie dalej, dalej,

Niech pan mnie wiezie nie wiem gdzie,

Czy w tej taksówce wolno palić?

Tak tylko pytam, nie to nie!

A czy pozwala pan szampana,

Pięknym kobietom tutaj pić?

A czy ja mogę tu u pana,

Przymknąć powieki, no i śnić...

Jestem kobietą przebudzoną

I tak mi dziwnie trzeźwo z tym

Bo chociaż sny na dłużej szkodzą

To wynalazkiem nie są złym

Pan nawet nie wie o czym mówię

Pan nie potrafi żyć we śnie

A ja potrafię, więcej! Lubię

Na jawie śnić, co tylko chcę...

Na przykład miasto o północy,

Tętniący neonami świat,

W którym podpici już „prorocy”,

Kobietom odejmują lat.

Pan sobie pewnie wyobraża,

Pan pewnie myśli nie wiem co...

A ja dziś jestem na wirażu,

Ja wpadłam w poślizg, że ho! Ho!

I całą noc dziś będę szaleć,

Tańczyć na stołach i tłuc szkło,

Ale na razie jedźmy dalej,

Bo widzi pan – ja jestem po

Jestem kobietą po przygodzie,

I tak mi lekko, dobrze z tym,

Mężczyźni mi na dłużej szkodzą,

Choć wynalazkiem nie są złym!

Ja nawet bardzo chłopców lubię!

Mogę ich mieć, gdy tylko chcę,

Prędzej czy później wszystkich gubię,

Więc femme fatale nazwali mnie.

My też jedziemy nazbyt długo

Pan o mnie wie za dużo już

Niech pan tu stanie, pod tancbudą,

Jak to się czyta - Moulin Rouge?

Kolęda Dla Nieobecnych

Szymon Mucha

A nadzieja znów wstąpi w nas

Nieobecnych pojawią się cienie

Uwierzymy kolejny raz

W jeszcze jedno Boże Narodzenie

I choć przygasł świąteczny gwar

Bo zabrakło znów czyjegoś głosu

Przyjdź tu do nas i z nami trwaj

Wbrew tak zwanej ironii losu

Daj nam wiarę, że to ma sens

Że nie trzeba żałować przyjaciół

Że gdziekolwiek są dobrze im jest

Bo są z nami choć w innej postaci

I przekonaj, że tak ma być

Że po głosach tych wciąż drży powietrze

Że odeszli po to by żyć

I tym razem będą żyć wiecznie

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat

Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole

Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas

I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole

A nadzieja znów wstąpi w nas

Nieobecnych pojawią się cienie

Uwierzymy kolejny raz

W jeszcze jedno Boże Narodzenie

I choć przygasł świąteczny gwar

Bo zabrakło znów czyjegoś głosu

Przyjdź tu do nas i z nami trwaj

Wbrew tak zwanej ironii losu

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat

Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole

Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas

I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole