Joanna Grabiańska

wieczne odpoczywanie

więc

nie będzie już strachu przed śmiercią i

wsłuchiwania w nierówny rytm serca

nie będzie bólu lewej nerki i

pełnego niepokoju testowania piersi

nie będzie bezsennych nocy i

dni wypełnionych męczącym lękiem wyobraźni

nie będzie picia gorzkich ziół i

mdłych toastów za zdrowie

przede mną ciche, wieczne odpoczywanie i

czas na wspomnienie życia

Joanna Grabiańska

nadzieja

wieczorna nadzieja bycia z tobą

ogrzewa chłód pościeli.

zasypiać, to wychodzić na spotkanie

lub siadać do wspólnego stołu.

może tej właśnie nocy poczuję

ciepło na stęsknionej skórze i

gorąca kula słońca

przetoczy się przez kręgosłup.

może tej właśnie nocy

rozplączesz nitki pamięci

ukrywane dniami,

nim znikniesz na horyzoncie

odchodzącego snu.

z tomu "Jeden wiersz"

Czytelnik, 2005

po co?

 Joanna Grabiańska

Claude Verlinde

po co

wyruszam w przeszłość drogą,

która wydaje się prosta i znana,

gdzie teraźniejszość nie stawia oporu i

ułatwia bieg w odwrotną stronę czasu?

po co

wspinam się na wzgórza pamięci

z nadzieją odnalezienia tropu,

trzymając w ręku fałszywy kompas

słabnącej otuchy i wiary?

po co

wracam do labiryntu losu,

chcąc zbudować dzisiaj z przeszłego,

wyprzedzić przeznaczenie, szukając

drogowskazu do minionego teraz?

po co?

z tomu "Jeden wiersz"