Jest takie piękno

Awrom Frisch

Douglas Hofmann

Jest takie piękno,

które wzięło początek w szalejącym tajfunie

lecz nie to formowało żonę moją,

nas i dzieci.

Jest taka wolność

wywodząca z knowania Cyklopa,

lecz nie ta

zrodziła żonę moją,

nas i dzieci.

Jest raj,

który kwitnie krwią i łzami

lecz żona moja

nie chce do niego należeć.

Jest taka miłość,

która zrodziła się z wątpliwości i pytań.

Właśnie taką żona moja chce

dać naszym dzieciom.

Szczęście

Awrom Frisch*

Szczęściem jest chód.

Szczęściem jest praca.

Szczęściem jest być zmęczonym,

odpoczywać w cieniu.

Szczęściem jest huragan,

deszcz, wiatr

być mężczyzną, kobietą,

być dzieckiem.

Odkrywać nowość

bystrym spojrzeniem,

rozumieć przeszłość –

wszystko jest szczęściem.

I szczęściem jest cierpienie,

udręczenie, żałoba

po sobie, po innych

po dzisiejszym dniu, po jutrzejszym.

Nie ma takiej głębiny

co nie tęskni by wznieść się na powierzchnię.

Nie ma takiego światła,

które nie gaśnie.

Szczęście – to być w głębinie

i dążyć na powierzchnię,

szczęście – to być początkiem,

trwaniem i końcem.

Każda myśl,

każde wytłumaczenie

to wszystko jest szczęściem,

należącym do życia.

Tylko jedno może

zniszczyć szczęście:

niemożność życia jak człowiek,

niemożność śmierci jak człowiek.

*Awrom Frisch

Szczęście

Awrom Frisch

Hongnian Zhang

Szczęściem jest chód.

Szczęściem jest praca.

Szczęściem jest być zmęczonym,

odpoczywać w cieniu.

Szczęściem jest huragan,

deszcz, wiatr

być mężczyzną, kobietą,

być dzieckiem.

Odkrywać nowość

bystrym spojrzeniem,

rozumieć przeszłość –

wszystko jest szczęściem.

I szczęściem jest cierpienie,

udręczenie, żałoba

po sobie, po innych

po dzisiejszym dniu, po jutrzejszym.

Nie ma takiej głębiny

co nie tęskni by wznieść się na powierzchnię.

Nie ma takiego światła,

które nie gaśnie.

Szczęście – to być w głębinie

i dążyć na powierzchnię,

szczęście – to być początkiem,

trwaniem i końcem.

Każda myśl,

każde wytłumaczenie

to wszystko jest szczęściem,

należącym do życia.

Tylko jedno może

zniszczyć szczęście:

niemożność życia jak człowiek,

niemożność śmierci jak człowiek.