Mieć taki deszcz gdy świeci słońce

Marek Grechuta

Jeff Rowland

Idzie deszcz i wszyscy w koło

już rozpinają kwiaty gromu

a pani ma odkryte czoło

parasol pewnie został w domu?

parasol noszę przy pogodzie

i lubię wtedy go otwierać

gdy pana wzrok mojej urodzie

jak skwar jak burza doskwiera

proszę uważać na fryzurę

już pierwsze krople spadły na nią

parasol noszę widząc chmurę

a na deszcz czekam tuż za panią

czekałam, bardzo , bardzo długo

na pierwszy deszczyk ten majowy

a wszyscy mylą go z szarugą

i pod parasol kryją głowy

może być burza i ulewa

może być wielka zawierucha

proszę się za to na mnie gniewać

ale też proszę mnie posłuchać

lubię się pod parasol schować

i słuchać szeptów kropelkowych

musi być wdzięczna ta rozmowa

ponad wszystkie inne rozmowy

tak, parasole to altanki

w których się kryje słowa dal

wokoło wiszą deszczu firanki

i wtedy słońca nawet nie żal

a mnie go żal

a ja bym chciała taki deszcz

gdy świeci słońce

i stąd tajemnica cała że mój parasol

został w kącie

ja zaś tak chciałbym ujrzeć słońce

gdy deszcz zaczyna szaro mżyć

stąd życzenie me gorące

pod mój parasol

chciej się skryć

Świat w obłokach

Marek Grechuta

Świat wokół ciebie się zmienia, zmieniają się 

pory roku. 

Stopy twe więzi ziemia, a oczy magia obłoków. 

Obłoków wiedza tajemna, obłoków fantasmagoria, 

obłoków cudze spojrzenia, obłoków pewność ulotna. 

Jak obłok wiedza tajemna, jak obłok 

fantasmagoria, 

jak obłok cudze spojrzenia, jak obłok pewność 

ulotna. 

Jak obłok, jak obłok 

jak obłok, jak obłok 

Jak obłok, jak obłok 

jak obłok, jak obłok 

Jesteś mieszkańcem ziemi, a uczysz się od obłoków. 

Swojej niepewnej nadzieji, ulotnej jak pory roku. 

Obłoków wiedza tajemna, obłoków fantasmagoria, 

obłoków cudze spojrzenia, obłoków pewność ulotna. 

Jak obłok wiedza tajemna, jak obłok 

fantasmagoria, 

jak obłok cudze spojrzenia, jak obłok pewność 

ulotna. 

Jak obłok, jak obłok 

jak obłok, jak obłok 

Jak obłok, jak obłok 

jak obłok, jak obłok 

Świat wokół ciebie się zmienia, przez ciebie 

płynie niepokój. 

Płyną chmury po niebie, pod białą flagą obłoków. 

Obłoków wiedza tajemna, obłoków fantasmagoria, 

obłoków cudze spojrzenia, obłoków pewność ulotna. 

Jak obłok wiedza tajemna, jak obłok 

fantasmagoria, 

jak obłok cudze spojrzenia, jak obłok pewność 

ulotna. 

Jak obłok, jak obłok 

jak obłok, jak obłok 

Jak obłok, jak obłok 

jak obłok, jak obłok

 Wolność

Marek Grechuta

Gdy widzisz ptaka w locie jak wolny jest

Jak płynie sobie, aż po nieba kres

Wiedz - niebo bywa pełne wichrów i burz

A z lotu ptaka już nie widać róż

Bo wolność - to nie cel lecz szansa by

Spełnić najpiękniejsze sny, marzenia

Wolność - to ta najjaśniejsza z gwiazd

Promyk słońca w gęsty las, nadzieja

Wolność to skrzypce z których dźwięku cud

Potrafi wyczarować mistrza trud

Lecz kiedy zagra na nich słaby gracz

To słychać będzie tylko pisk, zgrzyt, płacz

Bo wolność - to wśród mądrych ludzi żyć

Widzieć dobroć w oczach ich i szczęście

Wolność - to wśród życia gór i chmur

Poprzez każdy bór i mur znać przejście

Wolność lśni wśród gałęzi wielkich drzew

Które pną się w słońce każda w swoją stronę

Wolność brzmi jak radosny ludzi śpiew

Którzy wolność swą zdobyli na obronę -

Zwycięstwa, mądrości, prawdy i miłości

Spokoju, szczęścia, zdrowia i godności

Wolność to diament do oszlifowania

A zabłyśnie blaskiem nie do opisania

Wolność to także i odporność serc

By na złą drogę nie próbować zejść

Bo są i tacy, którzy w wolności cud

Potrafią wmieszać swoich sprawek brud

A wolność - to królestwo dobrych słów

Mądrych myśli, pięknych snów

To wiara w ludzi

Wolność - ją wymyślił dla nas Bóg,

Aby człowiek wreszcie mógł

W niebie się zbudzić

  Godzina miłowania

Marek Grechuta

Dzień zasypia powoli

 i powoli noc brodzi

 czemu tobie się spieszy

 czemu szybko odchodzisz

 O, gdybyś chciała zostać na dłużej

godzino miłowania

 łatwiej byłoby świat nakłonić

 do pojednania

 łatwiej byłoby prawdę mówić

 łatwiej składać słowa

 łatwiej tracić , łatwiej żegnać

 łatwiej wracać znowu

 Dni bez ciebie są puste

co nam po nich zostanie

 o gdybyś chciała zatrzymać

 godziny przemijania

 O, gdybyś chciała zostać na dłużej

godzino miłowania

 łatwiej byłoby świat nakłonić

 do pojednania

 łatwiej byłoby prawdę mówić

 łatwiej składać słowa

 łatwiej tracić , łatwiej żegnać

 łatwiej wracać znowu.

Pamięci wierszy

Marek Grechuta

Charles-Baudelaire

Pamięć
Płynie wciąż z prądem nowych dni
lecz czasu zamieć
nierzadko gubi piękne sny
Młodości czysty kwiat
Radości pełen świat
gdy ja szukam
do drzwi pamięci mojej ciągle stukam
Otwieram drżącą dłonią je
szukając dobrych słów
z poezji pięknych snów
bo wiem

że jesteś zielenią mą
jesteś błękitem mym
Dobra poezjo,
sługo życia ponad światem złym
Kiedy przypomnę cię wierszu,
co bronisz mnie
bym nie zamieniał serca w kamień
przez noce i dnie
Pamięć ma wzywa cię
przez zagmatwany los
Dobra poezjo,
sługo życia wypełnij mój głos

Nie można żyć bez wody
Nie można życ bez chleba
Ale płomienia i ochłody
w duszy też szukać trzeba
I kiedy czasem odpływam
poezja jak z papieru łódka
Pamięć niech będzie wciąż żywa
dla wierszu o szczęściu i smutku

Życie, tysiącem ksiąg spisane
ludzkie życie
przeżyło tyle różnych chwil
Cudowny serca lot
tragiczny losu splot
lecz wiem
że pamięć zaciera wiele w myślach
lecz nie kłamie,
wierząc że oprócz cudów co
zmieniają życia ból
w komfortu ciepły tiul jest wiersz

Jesteś zielenią mą
jesteś błękitem mym
Dobra poezjo,
sługo życia ponad światem złym
Pamięć ma wzywa cię
przez zagmatwany los
wierszu wybrany słów najlepszych
wypełnij mój głos

Nie można żyć bez wody
Nie można żyć bez chleba
Ale płomienia i ochłody
w duszy też szukać trzeba
I kiedy z myśli odpływa
duszy błądzącej udręka
czyni to wciąż młoda i żywa
z poezji tkana piosenka
piosenka. 

http://czujeitrwam.wrzuta.pl/audio/0eMKs8B6M0H/

 Wiosna, ach to ty

Marek Grechuta

"Wiosenna dziewczyna"- Teresa Kluszczyńska

rano niespodzianie zapukała do mych drzwi
Wcześniej niż oczekiwałem przyszły te cieplejsze dni
Zdjąłem z niej zmoknięte palto, posadziłem vis a vis
Zapachniało, zajaśniało wiosna, ach to ty
Wiosna, wiosna, wiosna, ach to ty

Wiosna, wiosna, wiosna, ach to ty

Dni mijały coraz dłuższe, coraz cieplej było u mnie
Coraz lżejsze miała suknie, lekko płynął wiosny strumień
Wreszcie nocy raz czerwcowej zobaczyłem ją jak śpi
Bez niczego. Zrozumiałem lato, ech że ty
Lato, lato, lato, ech że ty

Lato, lato, lato, ech że ty

Od gorąca twych płomieni zapłonęły liście drzew
Od zieleni do czerwieni krążył lata senny lew
Mała chmurka nad jej czołem, mała łezka słony smak
Pociemniało, poszarzało-jesień jak to tak
Jesień, jesień jak to tak

Jesień, jesień, jesień jak to tak

Białe wiatry już zawiały, wiosny, lata wszystkie znaki
Po niej tylko pozostały przymarznięte dwa leżaki
Stoję w oknie, wypatruję nagle dzwonek u mych drzwi
Zima, zima wchodźże szybciej, ogrzej się na parę chwil

Wiosna, wiosna, wiosna, ach to ty ...