Thomas Campion

W jej twarzy ogród się odkrywa

W jej twarzy ogród się odkrywa,

Gdzie obok lilii rosnę róże;

Rajski to sad, gdzie owoc bywa

Słodszy niż zdarza się w Naturze.

O wiśniach jednak próżno marzy

Każdy, kto sławi czar tej twarzy.

Dziwne to wiśnie: w ich czerwieni

Perły podwójnym lśnią szeregiem;

Lub też widzimy, zachwyceni,

Pęki róż napełnione śniegiem.

Książę, król nawet próżno marzy

O wiśniach z sadu owej twarzy.

Strzegę ich bowiem dwa anioły

I, zbrojne w łuki brwi napięte,

Los wróżę temu niewesoły,

Kto śni, że uszczknie wiśnie święte,

Kto o ich smaku próżno marzy,

Wpatrzony w cudny sad jej twarzy.

Przełożył Stanisław Barańczak

Śliczna Lauro, nuć

Thomas Campion

Mariska Karto

Śliczna Lauro, nuć;

Niema muzyka urody

Niech ci gra do wtóru, dźwięki

Wdziękiem krasi.

Każdy piękny kształt

Jest akordem, wziętym dłonią

Boga; czar twój — jednym głosem

W niebios fudze.

Nasz przyziemny śpiew

Brzmiałby mdło bez dysonansów;

Tylko piękno — głos miłości —

Nie zna zgrzytu,

Lecz upaja wciąż:

Odnawiane swym upływem

Źródło, czyste, doskonałe,

W sobie wieczne.

Przełożył Stanisław Barańczak

W pogoń, muzyko, w pogoń każ słodkim akcentom

Thomas Campion*

Chelin Sanjuan Piquero

W pogoń, muzyko, w pogoń każ słodkim akcentom
Rzucić się za tą, która i tobie jest Świętą;
Do stóp jej śmigłych padnij i, smutkiem omglona,
Powiedz tej dręczycielce serc, że moje serce kona.
Lecz jeśli ci odpowie szyderczym uśmiechem,
Z rozpaczy zgaśnij u jej stóp, nie wracaj do mnie echem.

Wszystko, com śpiewał, było hymnem jej urody,
Dla niej moje przygrywki, dla niej były kody.
Lecz ona przed miłością i muzyką czmycha,
Choć z jej piękności chciała brać wzór każda nutka licha;
Niech więc się puszcza w pogoń melodia wzgardzona:
Wystarczy, żem w nią życie tchnął i że u stóp jej skona.

przełożył Stanisław Barańczak

*Thomas Campion (1567-1620)