Edyta Kulczak

w środku ktoś puka

John uspokaja mnie słowami

tysiącem słów o różnym zabarwieniu

emocjonalnym znajduję je wszędzie

w mailach sms-ach powietrzu

mogą stworzyć wszystko

są podatne na tworzenie moja głowa

otwiera dla nich niezmierzoną przestrzeń

mówię John jest taki gmach

który cegłą po cegle układa świat

ludzki świat a słowa… John z synem w parku

czekam jak głupia na telefon

Wiersz z tomu www.john

Edyta Kulczak

kim jest John

czas i przestrzeń nie liczą się dla Johna

miesza noc z dniem z grubsza mówiąc

idzie spać gdy ja wstaję

może być wszędzie albo nie istnieć w ogóle

wypatruję go na globusie w Vancouver

czasem za oknem gdy sąsiad wsiada do auta

powiększam do maksimum zamykam do zera

badam każdy piksel jego ust oczu nóg rąk

czytam jak poezję – w Haida Gwaii totemy

wodospad w Seton Portage kokony gąsienic na drzewach

zachód w parku nad zatoką Indian Arm

wracam potem do maila by zapytać o psa

pisał że ma psa

Wiersz z tomu www.john

wywiad z poetką 

Edyta Kulczak

Zima

Nie śpiewam już

dla ciebie

bo słowa tracą barwę

i ulatują zimną parą

donikąd

Nie śpiewam już

dla ciebie

bo jeden ciepły oddech

nie wystraszy

zimy

Rozpanoszyła się na dobre

pokryła mrozem wszystkie drogi

zatarła ciepłe niegdyś

krajobrazy

Edyta Kulczak

* * *

w mojej głowie

urządziłeś sobie mieszkanie

i pomieszkujesz w nim

kiedy chcesz

bez względu

na mnie

masz tam mały

ale wygodny pokoik

z widokiem na jezioro

jak na morze prawie

i ciepłą przystań

w trzcinach

koło rozlewiska

odwiedzam cię często

zbyt często nawet

i bez zapowiedzi

myślę czasem - nie wypada

kobieta z taką pozycją

odwiedza mężczyznę

sama w jego domu

jeszcze ktoś

przyłapie nas razem

Edyta Kulczak

***

zgubiłam wiarę

w ciebie

straciłam z oczu

rytm twojego serca

odurzona 

sekretami przeszłości

śnię ciągle

o tobie

złe sny

* * *

nie usłyszałeś

w porę

mojego wołania

omijałeś

rozproszony światem

moje oczy

otulił

mnie szczelnie

smutek

gdy czekam 

na twoje

ramiona

Edyta Kulczak

Komunia

To co od ciebie dostaję

mogę zakryć powiekami

mocno wtłoczyć w siebie

jak zakryję później wszystko…

tam zaczyna się życie

wykute niebieskim atramentem

starych ksiąg i posągów

dzisiaj brzmię oddechem

dawnych słów

wybrały się same

dla wszystkich jednakowo

inny zegar mierzy ich czas

nawet przy najszczelniej zamkniętych

oczach wpadają fragmentami

zapisałeś się we mnie

ich kształtem, noszą twoje imię

siłę nadgarstków i ud

zapisałeś się ich śpiewem

którego skamieniałe nuty

odszukaliśmy razem

przy którym włosy zamieniają się

w węże

niemocno krzyczą usta

oczy pustoszeją otwarte

Edyta Kulczak

Zwykła sugestia

jesteś brzemienny mną

zaczynam się w okolicy piersi

tam wciskam się najmocniej

z oddechem we włosach

schodzę łagodnie w dół

na pomiętej drodze

strzępy rzęs

jesteś brzemienny mną

czuję w twoich ustach

mnie samą

opartą o podniebienie

dociśniętą do granic

wyschłe łąki

wdeptane tysiącem stóp

jesteś brzemienny mną

z rękami na biodrach

prężysz brzuch

ciężkim oddechem

skłaniasz głowę

zapach trawy przerasta

w krew

***

Narysowana

tak bardzo

by świat nie poznał

że to ja

i sama nie wiem kto

po jakimś czasie

i tysiąc razy
zamiast raz

Edyta Kulczak

Rafał Olbiński

* * *

    czekam na niego jak oblubienica na oblubieńca

    albo współcześniej panna roztropna czy mądra

    zostawiam uchylone drzwi znoszę skwarliwe słońce

    i chłodny wiatr wieczorami zapalam latarnię

    może przybyć z daleka

    modlę się żebym go rozpoznała żebym

    nie zapadła na syndrom szukania po domach i ulicach

    błąkania się na koniec miasta gdzie wszyscy

    z oczywistością pukają się w głowę gdy mnie widzą

    za bramą strumień powalone drzewo most

    ołtarz natury zdjęty z pamięci która nie gubi słów

    pośpiesznie wszystkie donosi i odnosi

    zbyt pośpiesznie może

Edyta Kulczak

święte miejsca

 

 na koniec świata wybrałeś ciepły sweter

 dłonie kryliśmy w dłoniach wiatr był dokuczliwy

 sól w powietrzu powiedziałeś jesteś przejawem

 życia w najlepszym nieortodoksyjnym wydaniu

 za jakie grzechy Panie w nagrodę za co

 rzuciłeś w przepaść kamień jak siebie

 natura potrzebuje dużo przestrzeni

 aby się wyciszyć aby trwało jej nabożeństwo

 ziemia wtula się w chmury dobrze źle widzieć

 inne twarze wtedy słychać jak opada

 dla boga niepotrzebne zbyt duże drzwi

Edyta Kulczak

Vittorio "Vidan" Dangelico

***

w mojej głowie

urządziłeś sobie mieszkanie

i pomieszkujesz w nim

kiedy chcesz

bez względu

na mnie

masz tam mały

ale wygodny pokoik

z widokiem na jezioro

jak na morze prawie

i ciepłą przystań

w trzcinach

koło rozlewiska

odwiedzam cię często

zbyt często nawet

i bez zapowiedzi

myślę czasem - nie wypada

kobieta z taką pozycją

odwiedza mężczyznę

sama w jego domu

jeszcze ktoś

przyłapie nas razem

Edyta Kulczak

 ikona 

Alessandro Risuleo

 gdybym na krzyżu przypięta

 wisiała przez lata

 rozmyślałabym o tym co dobre

 bo nie sposób tak długo pamiętać o bólu

 nikt by patrząc na twarz smutną

 i przymknięte oczy nie uwierzył

 że myślę nie o ranach a o miłości

 i o tamtym co przed chwilą

 trzymał moje ręce w swoich dłoniach

 i włożył mi pod niebieskie ramiona

 skrzydła gdy inni patrzyli w chmury

 gdybym umiała zapomnieć

 przypięłabym skrzydła

 od razu

Edyta Kulczak

Nathalie Picoulet

 samotność nosi czerwone szpilki

 głośno się śmieje

 ma wiele rąk i oczu

 

 znosi na swój temat szereg inwektyw

 począwszy od lichego pochodzenia

 wytykania niedostatków urody

 po śmiałe groźby rozbicia jej łba butelką

 

 czasami się przemądrza – to dramatyczna próba

 ratowania własnego imienia -

wyjmuje z zakamarków ciągle ostatnie

kawałki szkła nalepia plaster

 przysłania włosami lub swetrem  

Edyta Kulczak

***

Śniłam o truskawkach

tak jak chciałeś

i o niebie śniłam

nie takim zwykłym

błękitnym

lecz takim

przy tobie

gdy trzymasz

mnie za rękę

i pewnym wzrokiem

śledzisz nawet

liście na drzewach

i śmiejesz się

z moich smutków

i szybko je

rozwiewasz

z niedowierzaniem

łapię twoje

słowa

i podbiegając

zaglądam im w oczy

czy to jest żart

czy nie żart?

idę obok

ciebie

jak dziecko

jem truskawki

czerwone

czerwieńsze od tamtych

z zeszłego lata

to nie żart

Wiosna

Edyta Kulczak

Carrie Vielle 

Przyszłam do ciebie

 wiosną

 rozpuściłam kwiaty

 dookoła

 zacząłeś je zbierać

 pośpiesznie

 podeptałeś

 marzenia

 I wiosna

 posmutniała …

 Za dużo kwiatów

 zerwanych

 naraz

 za dużo marzeń

 podeptanych…

Edyta Kulczak

Anastazja Markowicz

***

namalowałam dzban

porcelanę

wypełniłam życiem

w różnych kolorach

niespełnionym

 jak przychodziłeś

o świcie czy  o zmroku

a ja marzyłam

tylko przyjdź…

tylko przyjdź…

 jak przed deszczem

chciałeś mnie schować

w dłoniach

i podarowałeś

mi o tym usta

pełne

zamyślonych słów

 jak poróżniła nas

miłość

którą ktoś

między nami

rzucił nieostrożnie

 i jak smutkiem

polałam całe życie

nie wiem czy prawdziwe

czy tylko przychodzące

snem

najpiękniej złym

 namalowałam dzban

porcelanę wypełniłam

snem

Jak dwoje dzieci za rękę graliśmy w piłkę

 wielkich rozmiarów

 Edyta Kulczak

 zanim bóg zapali pochodnie

 pójdę spać

 ta noc jest już zbyt głęboka

 widziałam ją pierwszy raz z bliska

 siedziała sztywno w ludzkiej twarzy

 spazmatycznie pewna

 nadeszła jak myślałam w dzikim

skowycie i szarpaniu

 ucichła potem

 do każdego świata dopisano

jakąś bajkę obok

 by można było wytrzymać

Łóżko

 Edyta Kulczak

przytul się do niego

 zapomnij o zimnie zaciśniętym

 sino w ustach

nie każdy umie o uczuciach

 anioł to naiwne przebranie

 może nawet dla Boga

 i dorosłej kobiecie

 nie wypada o skrzydłach

  wypada nie wypada

 wypada nie wypada

 najprostsza wyliczanka początku i końca

 których nie da się obmyślić bo są

 przytul się

 zapomnij o zimnie

 kołysze się w tobie huśtawka

 na której ktoś odmierza swój czas

 i raz i raz i raz

 błaha zabawa z dzieciństwa

  jak zaciskanie mocno w oczach gwiazd

 i jedna w kącie kosmosu

 jaśniejsza niż całe niebo

 przez krótki czas i znowu