Herbata

Danuta Rusztyn

zwykłe popołudnie

w zwyczajnym fotelu

Ty

taki zwyczajny

z gazetą

brwi unosisz

wyciągasz chusteczkę

a ja

w domowych pantoflach

w obłoku trosk

parzę herbatę

dziękujesz uśmiechem

pijemy w milczeniu

i zupełnie nie wiem

czemu mi nagle tak

świątecznie 

Preludium

Danuta Rusztyn

Nieoczekiwanie

kolorem nadziei wykiełkowała

jeszcze nieświadoma siebie

nie rozkwitła tysiącem olśnień

barwami pożądania

lecz

serce zadrżało

Pielęgnowana tkliwie

w co nam

wyrośnie? 

 Truskawkowy pocałunek

Danuta Rusztyn

 W czerwcowy ranek

ofiarowałeś mi kobiałkę

truskawek

słodkich i soczystych

jak pocałunek

lata

pieszczotą słońca

zawstydzone

rumieńcem spłonęły

jak miłością pierwszą

Zrobię wino truskawkowe

w wieczór zimowy

utoczę dzban

Wspomniany ranek

gdy ofiarowałeś mi

pocałunek lata

Jesteś

Danuta Rusztyn

jesteś 

niewyszeptaną tajemnicą 

snem na jawie 

że 

boję się 

zamknąć oczy 

by nie spłoszyć 

jesteś 

liściem na wietrze 

rozhybotanym 

jestem 

przerażoną 

gałązką