Aneta Oczkowska

***

uciekam z ciebie

w strachu przed

tęsknotą później

wybieram szarość

i samotność jesieni

z tłumnych ulic

odwiedzam myślą

ciszę parku

z twoich rąk

uciekam w próżnię

gdzie oddycham

wierszem

Aneta Oczkowska

***

jak dwie ręce mam dwa

Anioły które przypominają

że jest niebo i że jest

niebieskie jak tło mojej

starej sukienki

moje Anioły karmią

łabędzie o poranku

a wieczorami liczą

moje pocałunki

moje usta są teraz

czerwieniejsze niż zawsze

dłonie cieplejsze a myśli

plączą się z latem

kiedy Anioły zapominają

a poranki ciemnieją

usta moje bledną

i każda myśl spływa łzą

z tomiku „Dwa anioły”, 2001

Aneta Oczkowska

Hans Jochem Bakker 

* * *

przebudziłam się wierszem

że nie dałam więcej niż

tylko dłonie rozgrzane

i usta czekające

że nie wyrwałam duszy 

i nie biegłam przez las

w środku nocy

przebudziłam się wierszem

który tobie już tylko

na grobie położę 

Aneta Oczkowska