Maria  Pawlikowska-Jasnorzewska

***

czy anioł zlatuje na ziemię

z ramionami jak do uścisku

a zleciawszy wśród trawy drzemie

na szerokim wichrowym lotnisku

czy to chmura zapłonęła w górze

czemu rosa na trawach czerwona

anioł zleciał na płonącej chmurze

otwierając szeroko ramiona

Ernest Bryll

 Boże, anioła ześlij...

Joanna Barczyk

Boże, anioła ześlij - niech stanie przede mną

I będzie moim wrogiem wiernym, nieskłamanym

Jak ogień czysty, który gasi ciemność

Jak ogień żywy, co wypala rany

Niech dotknę, niech się sparzę, niech w złości zrozumiem

Tego, co pojąć myśleniem nie umiem.

Anioł

Aleksander Puszkin

Ana Fagarazzi

Światłością lśniąc, u wrót edenu

Stał z głową opuszczoną Anioł,

A buntowniczy, mroczny demon

Krążył nad piekła złą otchłanią.

Duch zaprzeczenia, duch bluźnierczy

Spoglądał na czystego ducha

I słodkim żarem po raz pierwszy

Miłośnie drgnęła istność głucha.

"Nienadaremnie, rzekł, zaznałem

Blasku, co spłynął mi od ciebie:

Nie wszystkim w świecie pogardzałem,

Nie wszystkom nienawidził w niebie."

przekład Julian Tuwim

Anioł

Ks. Jan Twardowski

Victor Bregeda

są takie chwile kiedy się odchodzi

od Aniołów Stróżów nawet Cherubinów

od tych co wysoko

od tych co w pobliżu - do Jezusa człowieka

niziutko na ziemi

Anioł nie zrozumie nie wisiał na krzyżu

i miłość zna łatwą

skoro nie ma ciała

ANIOŁ BEZDOMNY

Roman Kołakowski

*Mirek Czyżykiewicz , muz. Johannes Brahms, Piotr Rubik

Nie wiem czy imię mam

Nazwij mnie pieczęć złam

Brak mi sił ale trwam

I z goryczą się śmieję

Czy jestem aniołem

Co stracił nadzieję?

Nie wiem czy imię mam

Nazwij mnie pieczęć złam

Powiedz gdzie złożyć mam

Swoje skrzydła żebracze

Czy jestem aniołem

Dlatego że płaczę?

Ja anioł bezpański

Anioł bezbronny

Błąkam się

Wieki wieków bezdomny

Od dnia kiedy Anioł Pański

Wybrał mnie na wroga

Modlę się wieki wieków do Boga

Nie wiem czy imię mam

Nazwij mnie pieczęć złam

Co dzień się ranię sam

W rozpaczliwej zabawie

Czy jestem aniołem

Dlatego że krwawię?

Nie wiem czy imię mam

Nazwij mnie pieczęć złam

Nie chcę być dłużej sam

Przyjmij mnie pod opiekę

Czy jestem aniołem

Czy tylko człowiekiem?

Ja anioł bezpański

Ja anioł bezdomny

 Anna Zajączkowska 

Dabrowski

Jesienne anioły

Aniołowie jesienni w sadach jabłka zbierają

i ostatnie motyle za pazuchę chowają.

Robią z liści klonowych kolorowe latawce,

bezdomnego okryją, co przedrzemał na ławce.

podkradają orzechy dla wesołych wiewiórek.

Wierzbie szepną na ucho, że samotna nie będzie,

babie lato zwijają, co po łąkach się przędzie.

Aniołowie jesienni mają szaty rudawe.

Czasem przyjdą do domu po modlitwę i strawę.

Wtedy wokół się robi jakoś ciepło i miło.

Siedzą cicho przy stole, tak, jakby ich nie było.

Spotykamy je czasem, kiedy chodzą po polach,

albo ludki z kasztanów robią dzieciom w przedszkolach.

Zostawiają po sobie moc uśmiechów promiennych.

Smutna byłaby jesień bez aniołów jesiennych.

Śnił mi się anioł...

Tadeusz Wywrocki

http://foto-pasja.flog.pl

Śnił mi się anioł, piękny, cały w bieli.
To był mój anioł, dobrze go widziałem.
Coś do mnie wołał - jakby mnie ostrzegał,
Ale co wołał - tego nie słyszałem.
Wziął mnie z rękę, pomógł wybrać drogę.
Były trzy drogi, wszystko mi się śniło.
Szedł razem ze mną, do celu prowadził,
Najkrótszą drogą bardzo blisko było.
Nie muszę widzieć, wystarczy, że wierzę,
A bardzo wierzę w mojego anioła.
Bo On na co dzień, i rano, i w nocy,
Do mego serca przez duszę mą woła.
Nie muszę widzieć, wystarczy, że wierzę,
Nie jestem w końcu niewiernym Tomaszem,
Choć Go nie widzę, to jednak Go wołam,
gdy podczas burzy trochę się przestraszę.
Bo ja ze swoim aniołem
Spokojnie idę przez życie.
On cały czas jest przy mnie,
Przyśni się czasem o świcie.
Na złe i dobre razem,
Mogę na Niego liczyć.
Ja śpię, kiedy On czuwa,
Gdy wołam, wtedy milczy.

Dwa anioły

Adam Asnyk

Hanna Paruszewska-Karpiel

Dwa anioły spotkały się w locie,

Ponad ziemią, wśród błękitnych mórz

Jeden płynął w purpurze i złocie

Miał wejrzenie jakby rannych zórz.

Drugi w czarnych aksamitach tonął,

Łez brylantem świecił jego wzrok -

A na głowie wieniec z gwiazd mu płonął

I rozjaśniał nieskończony mrok.

"Wracam z ziemi - rzekł pierwszy z aniołów -

Gdziem w ogrodzie życia kwiaty siał,

Rozdmuchiwał płomienie z popiołów

I przyśpieszał nowy rozkwit ciał

Tam widziałem, w ciemnej nieszczęść nocy,

Dwóch serc czystych krwawy z losem bój,

Dwojga istot gorzki ból sierocy,

Ich samotny, ciężki życia znój.

Więc zbliżyłem dwie niedole z sobą

I miłości owiałem je tchem

A z dwóch smutków nad dawną żałoba

Szczęście rajskim wykwitnęło snem!"

Ja - rzekł drugi w gwiaździstej koronie -

Wracam także z owych ziemskich pól,

Gdzie na chorych sercach kładłem dłonie...

I na zawsze koiłem ich ból.

Tam spotkałem, pomiędzy innemi,

Jedną dusze szlachetna, bez plam -

l kochałem tego syna ziemi,

Co pięknością dorównywał nam.

Lecz dojrzałem, że w żywota męce

Zaczął oliwiąc się... rdzy dostrzegłem ślad,

l strwożony, wyciągnąłem ręce,

By, padając, nie poplamił szat.

l miłością prowadzony czystą,

Jak najciszej zbliżyłem się doń...

Zarzuciłem zasłonę gwiaździstą...

I na sercu położyłem dłoń.

W mych objęciach on teraz bezpieczny,

Bo już władzy nie ma nad nim czas -

I zostanie w swej piękności wiecznej,

Nie dotknięty żadną, z ziemskich skaz.

Jadwiga Rudnicka

Maciej Ossian Kozakiewicz

 Anioły

nie chodzą do szkoły

i nie uczą się pisać, ale

wybawią od złego,

pomogą z polskiego,

doradzą wręcz doskonale.

Anioły

chodzą w świetlistej aureoli

i na nutach nie znają się wcale,

ale na trąbach anielskich,

jak mistrzowie nieziemscy,

grają zawsze subtelnie w finale...

Skamieniały anioł

Nelly Sachs

Joanna Barczyk

Skamieniały anioł

jeszcze ociekający wspomnieniami

wcześniejszego wszechświata

bez czasu

błądzący po oddziale kobiecym

z odwiedzinami pewnego głosu

zamknięty w świetle bursztynu

sprzed potopu sprzed ugryzienia jabłka

śpiewający o świcie

przed prawdą –

A inne czeszą włosy z nieszczęścia

i płaczą

kiedy kruki na dworze

rozpościerają swoją czerń o północy.

tłum. Ryszard Krynicki

 Prośby do serca

Krzysztof Cezary Buszman

Weronika Dąbarowska

Biję sercem jak dzwonem na trwogę
Że nie mogę bez Ciebie tak dłużej
Sensu znaleźć między prawdą a Bogiem
Co mi zsyła pokutne podróże.

Przestań serce już w piersi kołatać
Jakbyś chciało czarę wychylić błękutu
Do dna nadziei za pomyślność wszechświata
Co mi pozwala dorastać wciąż do świtu.

Tej miłości
Serce - sercem
Nie ugaszę
Serce - moje
Serce - Twoje
Serce nasze.

Przestań serce już w piersi trzepotać
O wzlotach zapomnij, bo gniazdo uwijesz
We mnie, który jestem jak ta klatka złota
O którą miłość - złamanym sercem bije.

Z tymi skrzydłami

Maja Maria Russu

Joanna Sierko-Filipowska

Jakże będziesz krążyć

z tymi skrzydłami

Przecież to niestosowne

- prawie śmieszne

Nikt nie uwierzy

że jesteś prawdziwy

W naszych czasach

aniołowie są niemodni

Lecz z drugiej strony

jak pomniejszyć takie ogromne

skrzydła

I jak powstrzymać

Taki szeroki lot

Trzeba całego życia

by bić skrzydłami

i wznosić się

ciągnąc za sobą

sny i kajdany.

z greckiego przełożył Stanisław Srokowski

Aneta Oczkowska

***

jak dwie ręce mam dwa

Anioły które przypominają

że jest niebo i że jest

niebieskie jak tło mojej

starej sukienki

moje Anioły karmią

łabędzie o poranku

a wieczorami liczą

moje pocałunki

moje usta są teraz

czerwieniejsze niż zawsze

dłonie cieplejsze a myśli

plączą się z latem

kiedy Anioły zapominają

a poranki ciemnieją

usta moje bledną

i każda myśl spływa łzą

z tomiku „Dwa anioły”, 2001

Współpraca

Bernadyna Łuczaj

Joanna Sierko-Filipowska

Mój Anioł

fruwa nade mną

czy idzie obok?

Wiem,

Podążamy

tą samą drogą.

Lecz

czy ja spełniam

wolę Jego,

czy On

idzie za mną

i strzeże

od wszelkiego złego?

Trudno zgadnąć

kto dowodzi,

a kto za kim

tylko chodzi.

Myślę,

jestem samodzielna,

a to Jego

gotowość pełna,

aby mną sterować

i mnie chronić,

moja rola,

Jego dogonić.

Tak chodzimy

wodząc się,

wzajemnie.

Zależna jestem

od Niego

czy On ode mnie?

Mój Anioł

chodzi tam

gdzie chodzę ja,

zawsze mnie w opiece ma!

Czasem sam

mi drogę wskazuje

a ja tej drogi

tylko pilnuję.

I tak się

uzupełniamy,

bo my się

naprawdę

KOCHAMY.

Anioł poezji

 Jolanta Chrostowska-Sufa

z Twoich skrzydeł sypią się wiersze

i spadają na anielskie ramiona

nie otula ich welon piór

lecz ze słów i milczenia zasłona

Twoje skrzydła chowają się w ciszy

a Ty stoisz z naręczem wierszy

słyszę — milkną kartki z poezją —

już na skrzydłach nie chcą się zmieścić

Twoje oczy spowiadają się wierszem

nic nie mówisz — tylko patrzysz z oddali

w takiej ciszy na granicy światów

całą wieczność będziemy tak stali

z Twoich skrzydeł sypią się wiersze

i wtulają się w moje ramiona

Twoje usta pochylone nad mym czołem

kim Ty jesteś? jesteś moim aniołem?

Anioł 

Edyta Kulczak

Na schodach

do mojego domu

usiadł Anioł

a skrzydła

zagrodziły

całe wejście

Przyglądali mu się

wszyscy sąsiedzi

omijali

roztoczoną białość

dookoła

A ja patrzyłam

zdziwiona przez okno

i nie wyszłam

na jego spotkanie

nie wiem

sama

dlaczego 

Aniele Boży

Jan Twardowski

Agnieszka Kremka

Aniele Boży Stróżu mój 

ty właśnie nie stój przy mnie 

jak malowana lala 

ale ruszaj w te pędy 

niczym zając po zachodzie słońca 

skoro wygania nas 

dziesięć po dziesiątej 

ostatni autobus 

jamnik skaczący na smycz 

smutek jak akwarium z jedną złotą rybką 

hałas 

cisza 

trumna jak pałacyk 

ładne rzeczy gdybyśmy stanęli 

jak dwa świstaki 

i zapomnieli 

że trzeba stąd odejść 

Anioły
Kazimiera Iłłakowiczówna

Sierko-Filipowska Joanna

Anioły schodziły po ścieżce białej,
schylały się, patrzały, głowy ku sobie zbliżały,
chwiały ogromnymi, cichymi piórami,
szemrały szumiącymi szatami
i stawały bojąc się przestraszyć ciszę,
która się razem z nimi nad ziemią czekającą kołysze.

"Niekiedy tak bardzo pragniemy

Stać się aniołami,

Ze całkiem zapominamy o tym,

By być dobrymi ludźmi."

Św. Franciszek Salezy

Robota Anioła Stróża

Gonił cię mój anioł stróż po świecie, o mój Drogi,

biegł wciąż za tobą przez lasy, przez łany,

potrącał cię ku mnie, zapędzał cię do mnie,

ciągnął za obie ręce, spychał z prostej drogi -

o miłości coś szeptał, bredził nieprzytomnie,

pachniał jak wytężone białe nikotiany...

Siedzący noc całą przy tobie na warcie

krzyczał głosem jak trąby złote i waltornie,

to znów o łaskę twoją modlił się pokornie,-

zbawienie własne diabłom rzucał na pożarcie! -

Wreszcie ciebie ślepego, ciebie niechętnego

zawiódł przemocą do mego pokoju,

gdzie siedziałam płacząca, Pan Bóg wie dlaczego,

jak to się zdarza czasami. -

Wpuścił cię naprzód, sam został za drzwiami,

zatańczył w triumfie jakiś taniec boski -

potem twarz zakrył szatą srebrnobiałą,

zamyślił się pełen troski -

i jęknął z przerażenie nad tym, co się stało. nad tym, co się stało.

Maria Pawlikowska – Jasnorzewska

Anioł poważny i niepoważne pytania

Ks. Jan Twardowski

Czy zostałeś aniołem dopiero po dłuższym namyśle
czy zamiast palca serdecznego masz tylko wskazujący
czy spowiadasz tylko z grzechów ciężkich bo lekkie
trudno udźwignąć
czy klaszczesz w dłonie patrząc na konanie
jak na sytuację przedbramkową
czy nigdy nie płaczesz, żeby się nigdy nie uśmiechać
czy umiesz uważnie bez powodu słuchać
czy nie przytulasz się żeby odejść
czy nie tęsknisz za ciałem
za ludzkim uśmiechem
za dłońmi złożonymi w kominek
za ziębą co we wrześniu opuszcza ogrody
za źrebakiem zamykającym powieki
za chrząszczem o nogach żółtoczerwonych
za każdą sekundę zawsze ostatnią
za tym co nietrwałe i dlatego cenne