Mieczysław Haiman

Ksenia Stetsenko

Wielkie serca a my

Wielkie serce jest jak słońce

Co świat grzeje, życie budzi,

Ogniem własnym wieki płonie,

Pokolenia przetrwa ludzi.

A my zwykłe, proste serca,

Myśmy jeno są zwierciadła,

Co zabłysną i zaświecą,

Gdy skra słońca na nie padła.

Nic to jednak! Słońcem przecie

Nie każdemu z nas być dano;

I zwierciadła są potrzebne,

By w cień rzucać skrę schwytaną.

I zwierciadła są potęgą,

Gdy z nich błyśnie słońce złote;

Archimedes przecie spalił

Zwierciadłami rzymską flotę.

Ale trzeba, by zwierciadła

W sercach naszych czyste były;

Ale trzeba, by skupiły

W jeden punkt swe wszystkie siły.

Hejże! Czyśćmy serca nasze

I słońc naszych schwyćmy zorze,

W jeden punkt promienie skupmy,

A świat cały nam rozgorze!