William Blake

Dusze zagubione

Dobro i zło

czerwień i czerń

są odzwierciedleniem duszy twej

Twarze dwie

lustrzana igraszka pozwoli ci zrozumieć

obudź swe zmysły, by

zlały się z hukiem gromu

ciemnością nocy

odgłosem śmierci sunącej po szkle

Chcę by po tamtej stronie

nasze dusze radowały się razem

gdy jedna się uśmiechnie

niech druga powtórzy ten gest

Marzyła mi się noc

Noc nadeszła

I jest!

Uśmiech

William Blake

Władimir Kalinin

Jest Uśmiech Miłowania

I Uśmiech Podstępnej Uciechy

I jest Uśmiech nad Uśmiechami

W którym łączą się te dwa Uśmiechy

Jest Grymas Nienawiści

I jest Grymas Wzgardliwej Niechęci

I jest Grymas nad Grymasami

Który próżno chcesz wymazać z pamięci

Bo zagnieździł się w Jądrze Serca

I przedostał się do Szpiku Kości

Żaden uśmiech znany człowiekowi

Nie przeniknie owych Głębokości

Tylko Jeden - ten co się raz zdarza

Między naszą Kołyską a Mogiłą -

Lecz gdy taki Uśmiech zajaśnieje

Znika wszystko co Cierpieniem było.

Grudka i kamyk

(z cyklu "Pieśni doświadczenia")

 William Blake

"Miłość nie służy tylko celom swoim,

Rozkosz jej własna nic dla niej nie znaczy;

Innych obdarza hojnie swym spokojem

I umie niebo wznieść w piekieł rozpaczy".

Tak zaśpiewała drobna grudka gliny,

Gdy tratowały ją racice stada;

Lecz kamyk w strudze pośrodku doliny

Piosnką w tym samym rytmie odpowiada:

"Miłość chce służyć tylko celom swoim

Rozkosz swą własną z cudzych cierpień klei:

Innych zaraża swoim niepokojem

I umie piekło wznieść w niebios nadziei".

Nie próbuj mówić o miłości

William Blake

Nie próbuj mówić o miłości,

Bo ona w słowach się nie mieści.

Jest jak wiatr: cichy, niewidzialny,

Co tylko czasem zaszeleści.

Ja powiedziałem, wyznałem miłość

Przed miłą serce otworzyłem

Drżący, zziębnięty, ze łzami w oczach.

Lecz cóż - po chwili jej nie było

Kiedy odeszła, skądś wędrowiec

Nieznany nagle się pojawił

Tak cichy, prawie niewidoczny

Jednym westchnieniem ją przywabił.

przekład St.Barańczak

Boski Wizerunek

William Blake

 Simon Marmion 

Pogarda Ludzkie Serce ma,
Zazdrość ma Ludzką Twarz,
Przemoc – Człowieka Boski kształt,
Intryga – Ludzki Płaszcz.

A Ludzki Płaszcz – to strój z Żelaza kuty,
A Ludzki Kształt – to kuźnia Krwawa żarem,
A Ludzka Twarz – zapiekłe Palenisko,
A Ludzkie Serce – nienażarta Gardziel.

przełożyła Jolanta Kozak