Aleksander Nawrocki

***

Idę przez kolorowe sny kobiet,

przenikliwy zapach dojrzałych owoców,

smutek i radość podróżują ze mną

wśród wysp miast wieczornych;

ale najistotniejsza jest podróż

i powrót - zwierciadło, w którym

podróżny widzi swoją śmieszność

lub gwiazdę wypadłą spod płaszcza.

Opuszczę jeszcze wiele wygodnych portów,

będę unikał pustyń i wiernych kobiet,

tylko droga zostanie, jak blizna

biegnąca przez twarz,

której zazdroszczą mężczyźnie nieśmiali i słabi,

piękna blizna, której gdy dotykam,

padają: noc, intryga

i obawa przed nieznanym.

Bowiem i cierpienie może być skrzydłem

dla tego, kto urodził sie ptakiem.

w tomiku "Dedykacje.Barbarze-Bajce"

Romeo i Julia

Aleksander Nawrocki

Jeszcze nie miłość, to wyobraźni święto...

Byli zbyt piękni i ufni zarazem,

dlatego zmogli nienawiść obu rodów.

z twarzą przy twarzy - tak, jak chcą ich widzieć

wieczni turyści, sobie niepojęci,

chwilę zachwytu zamienili w symbol.

Śmierć ocaliła to, co mogło minąć,

żywi z przypadku ulepili pomnik,

by niedościgłe uczynić widzialnym.

Nad nimi kwiaty i Bóg się pochyla...

O świcie gwiazdy zbiegają na kryptę

przeciwko słońcu płakać i nieprawdziwie.

A oni żyją - w dziwce i w żebraku,

 tylko że mit im zamknął szczelnie serce,

więc klątwę na grób swój kładą codziennie,

a między ludzi cierpienie i zawiść.

z tomiku "Dedykacje.Barbarze-Bajce" 2009r.