"Panie, czymże ja jestem przed Twoim obliczem? Prochem i niczem".
Adam Mickiewicz

„To, że człowiek z niczego powstał, nie jest jeszcze tragedią. Nawet jak się w proch rozsypie, to może z prochu powstać. Do nowego życia. Myślę, że każda spowiedź jest powstaniem z prochu. Także każde nawrócenie”./

ks. Jan Twardowski 

Znamię ciemnej grudki czyli Popielec

Od ciemnej grudki prochu, którą smolisz ręce,

Z namaszczeniem rzuconej w Popielcową Środę -

Cichutka radość wzbiera. O, rzuć prochu więcej,

Na warkocz, na czuprynę, w książeczki, na brodę...

Bo przecież od tej grudki - wiosna w drzwiach kościoła.

Będzie więcej spowiedzi i dobrych przyrzeczeń - 

Wiele rzeczy skradzionych powróci w czas krótki -

A wszystko się rozpocznie po prostu od Środy, 

I właśnie od popiołu.... od smolącej grudki.

ks. Jan Twardowski 

*Pokutujący

Albrecht Dűrer (1471 - 1528)

Drzeworyt przedstawia potężnego władcę jako pokutnika. Klęczący Dawid, pozbawiony królewskich szat, otoczenia, staje przed Bogiem jako człowiek. W pełni skruchy prosi słowami psalmu szóstego o zmiłowanie. Używając drzeworytu jako techniki dwubarwnej, operującej kontrastami czerni i bieli, nadał scenie wyważony nastrój. Statyczność kompozycji i światło wyróżniające spośród pozostałych przedmiotów ciało Dawida wzmacniają atmosferę spokoju i kontemplacji.

Źródło: Bilblia Tysiąclecia, Księga Psalmów 1-50