W blaskach zachodu pożółkł  świat

Anna Achmatowa

W blaskach zachodu pożółkł świat,

Czule kwietniowy chłód się skrada.

Spóźniłeś się o tyle lat,

A jednak jestem tobie rada.

Siądź bliżej, usiądź przy mnie tuż

I uśmiechając się oczami

Na ten niebieski zeszyt spójrz-

Dziecinny zeszyt mój z wierszami.

Przebacz, że tonąc w smutku złym

Cieszyć się słońcem nie umiałam

Przebacz i to, że w życiu mym

Innych za ciebie często brałam.

tłumaczenie:  Anatol Stern