Z sufitu

Magda Czapińska

Hong Diep Loi

Jest takie miejsce na suficie, 

Gdzie czasem widać rzeczy sedno. 

Wystarczy długo się wpatrywać, 

Wtedy, gdy jest ci wszystko jedno... 

Gdy coraz mniej rozumiesz z tego, 

Co w życiu nam się zdarza. 

A czas wydziera dni i noce, 

Jak ... kartki z kalendarza. 

Co z tą nadzieją, czemu wciąż 

Jak zimne ognie gaśnie? 

Czemu tak smutno wokół mnie, 

Choć się spełniają baśnie? 

Co? Co z tą nadzieją? 

Bóg coraz bardziej roztargniony, 

Pewnie za dużo ma na głowie, 

A gdy na wysokościach zamęt, 

Czy spać spokojnie może człowiek? 

Gdy ciemno, budzą się demony, 

Bezczelnie włażą wszędzie. 

A że się mnożą bez umiaru, 

To jeszcze ciemniej będzie. 

Co z tym rozumem, czemu śpi, 

Gdy tak potrzebny właśnie ?! 

Czemu tak głupio wokół mnie, 

Gdy się spełniają baśnie? 

Co? Co z tym rozumem? 

Mój anioł stróż się właśnie zdrzemnął. 

Ma przerwę w pracy aż do świtu. 

By jakoś przetrwać noc bezsenną, 

Czytam "Nieznośną lekkość bytu". 

Nade mną niebo rozgwieżdżone, 

A we mnie mgła zwątpienia. 

Gapię się w sufit, choć wiem dobrze, 

To nie najlepszy punkt widzenia. 

Co z tą nadzieją, czemu wciąż 

Jak zimne ognie gaśnie? 

Czemu tak smutno wokół mnie, 

Choć się spełniają baśnie? 

Co? Co z tą nadzieją... ? 

Co z nadzieją?