Rozmowa

Octavio Paz

W jakimś wierszu czytam:

rozmawiać jest rzeczą boską.

Ale przecież bogowie nie mówią.

Powołują do życia, odwołują światy,

podczas gdy ludzie mówią.

Bogowie, bezsłowni

rozgrywają swoje gry straszliwe.

Duch z góry zstępuje

i rozwiązuje języki,

ale nie mówi słowami,

przebłyskiem mówi. Język

przez boga rozniecony,

jest proroctwem

płomieni i rozpadaniem się

zwęglonych sylab,

popiołem bez sensu.

Słowo człowiecze

jest dzieckiem śmierci.

Mówimy, albowiem jesteśmy

śmiertelni: słowa

to już nie znaki, to lata.

Kiedy mówię to co mówię

nazwy przez nas wypowiadane

wymawiają czas: nas wypowiadają.

Jesteśmy imionami czasu.

Rozmowa jest rzeczą ludzką.

przełożyła Krystyna Rodowska