Wyrzeźbiłem twoją twarz w powietrzu

Agnieszka Osiecka

Od wielu godzin pada, pada już,

dziś smutne panny, wojsko, nawet stróż.

A ja twoją fotografię śmieszną mam,

i trochę już weselej nam...

Bo mnie taki ktoś jak ty

tak na złość jak ty się śni.

I już z takim kimś, jak ja

każda myśl jest zła, oj zła.

Bo jesteś taka ładna,

aż za ładna, by

odwiedzać właśnie moje sny.

A mnie taki ktoś jak ty,

jak na złość się śni, ach ty...

W powietrzu wyrzeźbiłem twoją twarz,

lecz tego wdzięku, który w sobie masz,

nie odda pędzel, węgiel ani gwasz,

czekałem długo, długo aż -

Aż ty, znaczy - ktoś, jak ty,

jak na złość jak ty, się śni.

I już, w takim kimś jak ja

każda myśl jest zła, oj zła.

Bo jesteś taka ładna

aż za ładna, by

odwiedzać właśnie moje sny.

A mnie taki ktoś jak ty,

tak na złość, jak ty, się śni.

W powietrzu wyrzeźbiłem twoją twarz,

czekałem bardzo długo, długo, aż,

aż się stałaś taka ładna,

że z warszawskich dziewczyn żadna,

tak nie umie w serce wpaść.

Jak ty!