Jadwiga Zgliszewska

***

Rano codziennie od nowa

w przebudzeniu się rodzę

w dzień rosnę dojrzewam

południem rozkwitam

więdnę powoli wieczorem

nocą całkiem usycham

aby umierać przed świtem

skazana na ileś odrodzeń

nieśmiało otwieram oczy

na słońce deszcz i na wiatr

na wszystko co spotkam po drodze

na taki jaki jest świat

na szarość bezdenną za oknem

na mgły jak brudna wata

albo na promień słońca

sączący się zza firanek

w pogodny ranek

i już wiem że po nocy

dla tego jednego poranka

kiedy znów się obudzę

warto otworzyć oczy

by śpiewać tańczyć i mówić

dziękuję