Dłonie

Mieczysław Jastrun

Dość mi jednego spojrzenia,

Abym dzień dobrze przeżył,

Dość mi jednego westchnienia,

Abym się okrył cieniem.

Uczyń, bym w ciebie uwierzył,

Potrafią to twoje dłonie,

One, co znają na pamięć

Ciepło i chłód moich skroni.

Dla dobrowolnie spętanych

Dłonie są wnętrzem kwiatów,

Ale umieją też ranić.

Bo zatraceni w sobie

Żyjemy jednak odrębnie,

Nie wszystko wiedząc o sobie.

Śmiejąc się, milcząc lub mówiąc,

Choć słowo natychmiast ziębnie,

Ledwo opuści wargi.

Niech je ogrzeją twe dłonie

Jak ptaszka, co uciekł z klatki.