Schadzka

Edyta Kuczak

 przywitała nas

droga wysypana żwirem

stukot

moich obcasów

przerażonych sobą

obok ciebie ...

 nic nowego

bo dłonie splecione

w pośpiechu

wzrok

przeskakujący

z kamienia

na kamień

tak po prostu

 w szelest płaszcza

wplątane

dotyki i słońce

ludzie

dosyć daleko

a słowa

do ucha

tylko dla mnie

 i potem w cieniu

usta

i żal

że tak krótko

o rozstaniu

na chwilę

bez ciebie

na długo

jak na zawsze