Skrzydło

Edyta Kulczak

W spiżarni

pod schodami

znalazłam Anioła

podniósł na mnie

niemrawo

wielkie smutne oczy

zdmuchnęłam

bez wahania

stare pajęczyny

i kurz

który zatarł

jego białe strony

 Przetarłam

kciukami

piękne dawniej rysy

palcami

ostrożnie

wygładzałam szaty

a Anioł

cierpliwie

poddawał się temu

lecz smutek

z jego twarzy

wcale nie wygasał

 Zabiorę go

z sobą

do mego pokoju

postawię jak

babcia

mówiła

przy łóżku …

 ten Anioł …

już chyba

nigdy

nie poleci …

jego skrzydło

urwane

zostało

mi

w dłoni …