Ojczyzna

Maria Konopnicka

Ojczyzna moja - to ta ziemia droga,

 Gdziem ujrzał słońce i gdziem poznał Boga,

 Gdzie ojciec, bracia i gdzie matka miła

 W polskiej mnie mowie pacierza uczyła.

Ojczyzna moja - to wioski i miasta,

 Wśród pól lechickich sadzone od Piasta;

 To rzeki, lasy, kwietne niwy, łąki,

 Gdzie pieśń nadziei śpiewają skowronki.

Ojczyzna moja - to praojców sława,

 Szczerbiec Chrobrego, cecorska buława,

 To duch rycerski, szlachetny a męski,

 To nasze wielkie zwycięstwa i klęski.

Ojczyzna moja - to te ciche pola,

 Które od wieków zdeptała niewola,

 To te kurhany, te smętne mogiły -

 Co jej swobody obrońców przykryły.

Ojczyzna moja - to ten duch narodu,

 Co żyje cudem wśród głodu i chłodu,

 To ta nadzieja, co się w sercach kwieci,

 Pracą u ojców, a piosnką u dzieci!