Rozmowa z Piramidami

Juliusz Słowacki

Olga Prokop-Miśniakiewicz

 Piramidy, czy wy macie

Takie trumny, sarkofagi,

Aby miecz położyć nagi,

Naszą zemstę w tym bułacie

Pogrześć i nabalsamować,

I na późne czasy schować?

- wejdź z tym mieczem w nasze bramy,

mamy takie trumny – mamy.

Piramidy – czy wy macie

Takie trumny, grobowniki,

Aby nasze męczenniki

W balsamowej złożyć szacie;

Tak by każdy na dzień chwały

Wrócił w kraj choć trupem cały?

- daj tu ludzi tych bez plamy,

mamy takie trumny – mamy.

Piramidy, czy wy macie

Takie trumny i łzawice,

By łzy nasze i tęsknice

Po ojczystych pól utracie

Zlać tak razem – i ostatek

Czary dolać łzami matek?

- Wejdź tu...pochyl blade lice,

mamy na te łzy łzawice.

Piramidy, czy wy macie

Takie trumny zbawicielki;

Aby naród cały, wielki,

Tak na krzyżu, w majestacie

Wnieść, położyć, uśpić cały

I przechować – na dzień chwały?

- Złóż tu naród, nieś balsamy,

mamy takie trumny, mamy.

Piramidy, czy została jeszcze jaka trumna głucha,

Gdziebym złożył mego ducha,

Ażeby Polska zmartwychwstała?

- Cierp a pracuj! I bądź dzielny,

bo twój naród nieśmiertelny;

my umarłych tylko znamy,

a dla dycha trumn nie mamy.