Wyznanie
JOHANN
WOLFGANG von GOETHE
Co trudno
ukryć? Ogień, wierzę,
Bowiem za dnia
go zdradzi dym,
A w nocy
płomień, dzikie zwierzę.
Lecz trudno
kryć na równi z nim
Miłość.
Najgłębiej choć ukryta,
Każdy ją z
oczu wnet wyczyta
Lecz z
wierszem jest największa bieda,
Ten się pod
korcem ukryć nie da.
Wieszcz,
ledwie się doczeka puenty,
Już na wskroś
tylko nim przejęty,
I jeśli strofy
się udały,
Chce, by je
świat pokochał cały.
Czyta je
głośno całej rzeszy,
Czy nas to
męczy, czy nas cieszy.
przełożył Stanisław Jerzy Lec

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz