Somnambuliczny portret własny

Gűnter Kunert

Wieczorami w obrębie mego mózgu

Krąży niestrudzenie pewien cień

Ledwie trzymający się na umęczonych nogach,

Z małą niewyraźną latarnią

W ręce.

Gdybym mógł go rozpoznać, prędzej bym wiedział,

Kim jestem i kim nie jestem.

przełożyła Janina Brzostowska