bez odpowiedzi

 Zofia Szydzik

czemuś Panie

 w swej niedoskonałości

 wszechrzeczy tworzenia…

 poskąpił człowiekowi

 twardości kamienia

 zabrałeś przejrzystość umysłu

 gdy oko mętnieć zaczyna

 podarowałeś słabość

 w swej szczodrości

zbuntowany człowiek

 odwraca się od słabości

czy zamysł twórczy był niedoskonały

czy to cel zamierzony

że masz go na pasku swej woli

 z kółkiem w nosie

 a on szarpie się

 urąga swej niedoli

 niedoskonały w swej złożoności

 to na swój sposób – żywotny

 mimo że kruchy – to dźwigający

 uparty jak osioł

i silnym się staje - jak tur

 gdy głową twardą jak kamień

 trzeba walić w mur