* * * (Kamień)

Ernest Bryll

A chociaż to był kamień wesoło siedliśmy

I jako chlebem spólnie dzieliliśmy

Każdy trzymał go w dłoniach, rozgrzewał oddechem

Umiękczał słowem, smarował uśmiechem

Aż stał się cud - gdy w skale zapachniało zbożem

I granit ciało gorące otworzył.