Nowy Rok

Gustav Sandgren

To takie dziwne myśleć, że znów

Nowy Rok nadchodzi wreszcie,

z dniami, jak białe stronice listów,

których nikt nie napisał jeszcze.

Albowiem, cóż napiszemy na kartach,

których wcześniej nie zapisaliśmy?

I na co jeszcze mogliśmy mieć nadzieję,

kiedy tak bez końca wędrowaliśmy?

Te spustoszone stronice lat

pisaliśmy śmiałą odwagą inspirowane.

Pozostały nabazgrane, pełne plam,

miejscami krwią zapisane.

Zwracamy się teraz z drżącym sercem

ku nowym kartom dni,

gdyż od nich powstanie dobry blask

i ciepło z każdej linii.

Ten stary rok był wprawdzie stary,

ale nowy tchnie czystością i białością,

na nim będziemy w trudzie kaligrafować

Wszystko, co jest jasnością i wolnością.

Pragniemy więc, aby ten wieczny ogień

nie umierał, mimo swych ran, a o zmroku,

abyśmy wszyscy wspólnie zawołali:

Och, bracia! Szczęśliwego Nowego Roku!

tłum. ze szwedzkiego Ryszard Mierzejewski