Styczeń, czyli Januarius

Konstanty Ildefons Gałczyński

Andrej Shirokov

Wspaniale astrologicznie

Styczeń w znak podchodzi ślicznie

Wodnikowy, co zwie z lat już

się Wodnik, czyli Akwariusz;

Wodnik, wiadomo, polski znak:

W Polszcze jest wody ojczyzna,

wody w poezjach i w głowach,

i w ministerialnych mowach,

i w klituś-bajduś Kiepury,

i w symfoniach K. Kazury;

w Akademiach, w Odsłonięciach,

i w Otwarciach, i w Zamknięciach,

w Zjazdach, w Akcesach, w Obchodach -

woda, woda, woda, woda!

Mawiał Poeta ze złością:

- Polska narodów wodociąg..'.

Minął rok Trzydziesty Siódmy,

chwalić Boga, bo był złudny:

Zdobywaliśmy prestiże,

ale kraj wciąż łapę liże.

Julianna zaszła w Krynicę

i był zamach na Horzycę.

Kościalkowskiego, że krępy,

Szukalski kusił do rzeźby.

- A ty lepiej napisz dramat -

mówi mama do Zyndrama.

Również mówiono w Senacie:

- Te "wawrzyny" wysyłajcie

wagonami! Jak tu nie chcą,

to może "chwyci" na eksport.

A pod stacją Bycze Głowy

słup telegraficzny nowy

wbito wspólną siłą w ziemię

i zrobiono akademię:

Uirych gadał, sztandar zwisał,

Sieroszewski bajkę pisał,

co napisze, uśmieje się...

(Szanuj starszych, mój Hernesie!)

Słowem, wszystko barzo miło,

tandem etiam i tak było:

Entliczek - pentliczek

czerwony "Płomyczek",

na kogo wypadnie,

na tego bęc!

i do więzienia...

Zima, zima. My w Aninie

plotkujemy przy kominie

w wolnych chwilach od obliczeń

nowych wydatków na Styczeń.

fragm. poematu Rok polski