Przeminiemy minionych mijaniem

Krzysztof Cezary Buszman

Grzegorz Bialik

Przeminiemy minionych mijaniem

Poza czasem znajdziemy schronienie

I nazwiemy, co nienazwane

Nienadanym nikomu imieniem.

Przeżyjemy więc życie to - żyjąc

Jak się żyje, by przeżyć swe życie

Spoza grobu w wieczności dzwon bijąc

By przegonić z nas śmierć - dzwonów biciem.

Przeminiemy minionych mijaniem,

Co się stało, już się nie odstanie.

Rozdzwonimy te dzwony dzwoniące

W sobie samych - po krańce wszechświata

Kwitną kwiatów bukiety na łące

Popatrz ile dróg mlecznych w tych kwiatach.

Lepiej patrzeć jak rosną radośnie

Jak nadzieja absurdem spowita

Gdy w nas dzwony dzwonią bezgłośnie

Gdzie rozpłynął się dźwięk ich? - nie pytaj.

Z tomiku "Przewodnik po chmurach"