Na zakręcie

Agnieszka Osiecka

Victoria Stoyanova

Dobrze się pan czuje? 

To świetnie, 

właśnie widzę - jasny wzrok, równy krok 

jak w marszu. 

A ja jestem, proszę pana, na zakręcie. 

Moje prawo to jest pańskie lewo. 

Pan widzi: krzesło, ławkę, stół, 

a ja - rozdarte drzewo. 

Bo ja jestem, proszę pana, na zakręcie. 

Ode mnie widać niebo przekrzywione. 

Pan dzieli każdą zimę, każdy świt na pół. 

Pan kocha swoja żonę. 

Pora wracać, bo papieros zgaśnie. 

Niedługo, proszę pana, będzie rano. 

Żona czeka, pewnie wcale dziś nie zaśnie. 

A robotnicy wstaną. 

A ja jestem, proszę pana, na zakręcie. 

Migają światła rozmaitych możliwości. 

Pan mówi: basta, pauza, pat. 

I pan mi nie zazdrości.