Oczekiwanie

Julian Tuwim

Władysław Gałczyński

Zażenowany swym anielstwem

Udaję (dosyć źle) człowieka.

I serce, aż nieludzko czerstwe,

Zacinam w samotności. Czekam.

Znam ewangelię i nieszczęście,

Narodów tętent, szepty kobiet

I starość słów, i snów poczęcie,

I wina czad, i kwiat na grobie.

I ducha znam, co bez wcielenia

Na ziemi jest jak głoska głucha,

I ciało - nie do pomyślenia

Bez łaski i świętego ducha.

Czekam. W przypływie i odpływie

Kołysze się daleki poszum,

I dzień po dniu, jak dziw po dziwie,

Wybucha płaczem lub rozkoszą.

Wybucha kwieciem jak gałęzie,

Odfruwa ptactwem gołębianem.

Ach, moje wiersze niespodziane!

Ach, moje życie, co to będzie?