Próba opisania radości

Ludmiła Marjańska

Lorenz Irina Romanowa

Największą sztuką radość.

Wbrew i przeciw życiu.

Wyłuskanie ziarenka zielonego grochu

z suchego strąka. Słodycz, która się roztapia

na dnie dnia, w szklance słońca.

Pogoda przeciwwietrzna późnej pory, plonów.

Misy pełne owoców. Palce lepkie od soku.

Chłodne wnętrza kościołów, gdy upał

topi zapachem asfalt. Ostatnie sianokosy.

Trawa jeszcze zielona. Zielone dna oceanów,

żółte urwiska przylądków.

Przebudzenia mroczne, wtopione

w białe powłoki snu.

I dymy ognisk, płonących

wysoko w ciemność – jak radość.