Zbyt wcześnie by gasić płomień

Marjana Sawka

Boże mój, nawdychawszy się zjełczałego dymu,

 W ciemności, w ogniu i oczywiście bez kasku,

 Niewidzialny stoisz za plecami ukochanych synów,

 By chwycić w ramiona, gdy przyjdzie im paść.

Zbyt wcześnie jeszcze gasić ten płomień, Boże, zbyt wcześnie

 Zamykać znaki w ciemnościach nieziemskiego zła,

 Zdrada bowiem; wiesz o tym dobrze, dużo głębsza niż rany,

 Bo śmierć trzyma na muszce nieskalanych.

Po prostu tam stój. I trzymaj w swojej dłoni

 Płonące miasto-świecę, wśród śniegu i dymu,

 Gdy ktoś nie pozna, daj znak, żeś swój,

 Że zawsze będziesz stał obok dzieci swoich.

tłum. Iwona Boruszkowska