Ona
gdzieś jest
Kazimierz Przerwa-Tetmajer
Ona
gdzieś jest... ja wiem.. wiem to i tęsknię do niej...
Wiem,
jaką twarz ma, wiem, jakim się różem płoni,
wiem,
jaki szafir ócz ciemnymi rzęsy kryje,
jaka
w niej tkliwość lśni i jaki żar z nich bije.
Wiem,
jaka śpiewa w nich słodycz niewysłowiona,
jaka
w nich słania się zaduma, drżą pragnienia,
jaki
wilgotny blask przez oczy te do łona
ciągnie
i jaka mgła lubieżna je zacienia.
Każdy
jej uśmiech znam i każdy ruch, jej słowo
każde
w mym uchu brzmi muzyką sfer echową,
każdą
jej czuję myśl, znam kraje jej pamięci,
wie,
czego żal jej, wiem, co trwoży ją, co nęci.
Co
kocha, także wiem; znam serce jej i duszę
i
kocham całą mych niezmiernych smutków tonią,
bezdenią
tęsknot mych — — kocham i czuć to muszę,
że
nigdy myślą mi nie sięgać nawet po nią...

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz