Szkoda

Adam Asnyk

Lauri Blank 

Szkoda kwiatów, które więdną

W ustroni.

I nikt nie zna ich barw świeżych

I woni.

Szkoda pereł, które leżą

W mórz toni:

Szkoda uczuć, które młodość

Roztrwoni.

Szkoda marzeń co się w ciemności

Rozproszą.

Szkoda ofiar, które nie są

Rozkoszą.

Szkoda pragnień, co nie mogą

Wybuchnąć,

Szkoda piosnek, których nie ma

Kto słuchać,

Szkoda męstwa, gdy nie dojdzie

Do starcia,

I serc szkoda co nie mają

Oparcia.