Krzysztof Cezary Buszman
Gdy w modzie jest niepamiętanie
Jedno mi jawi się pytanie:
Czy będą o nas
pamiętali
Kiedy znikniemy hen,
gdzieś w dali -
Ci, którzy tak się zarzekali
Że bardziej już nie można było
Że zawsze będą nas
kochali
Miłością, co
przerasta miłość.
Czy będą o nas pamiętali -
Tego doprawdy dzisiaj
nie wiem -
Ci, którzy czasem z
nas się śmiali
Bo jakoś nie umieli z
siebie.
Czy będą o nas pamiętali
Ci, co pytania
zadawali
Czemu ma krótką
pamięć człowiek
Mądrą usłyszeć chcąc
odpowiedź.
Lecz wiem - Ty przecież, nie zapomnisz
(Twoja intencja
zawsze szczera) -
O tych, co pragną
pójść do nieba
Choć żaden nie chce z nich umierać.
Czy będą o nas pamiętali
Ci, co się z nami
przechadzali
Pod bramy raju w dni
złych przeżyć
Kiedy się chcieli komuś zwierzyć.
A jeśli tak, no to jak długo?
Czy starczy
niezachwianej wiary
Tym, którzy nas
odprowadzali
Poza wieczności
mglisty zarys.
Czy będą o nas pamiętali
W skrytości powiek opuszczonych
Ci, co nas z drogi
zawracali
Kiedy zagoszczą już w
te strony.
I czy gdy znajdą się w tym mieście -
Czy nie zapomną o swym słowie
I krzykną widząc nas
- nareszcie...
Wkrótce poznamy tę
odpowiedź.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz