"Już ma się ku zachodowi,

Z lipy przed moim domem opadają liście.

Ludzie z mojego życia bezpowrotnie odchodzą,

Grobów jest więcej niż żywych przyjaciół,

Nawet spłowiał atrament na matczynych listach,

Pisanych do mnie nocą z dzielnicy pogromu.

A ja siedzę nad Tobą,

Biblio,

I uczę się śmierci.

Może tego jednego w końcu się nauczę".

Fragment z "BIBLIO OJCZYZNO MOJA"

Romana Brandstaettera