Jerzy Liebert 

Ty i jesień

Thinkstockphotos

Na ziemi jesień wietrzna konary drzew pochyla,

 Perełki chmur po niebie jak na różańcu goni.

 W ogrodach Twoich oczu kołyszą się motyle,

 W pasiekach ust Twych słodkich rój miodno-złoty dzwoni.

 Już spłonął po zagrodach rumieniec jarzębiny

 I dzwonki kulek srebrnych nie toczą nad przełęczą,

 Ale gdy moje oczy ku Twoim oczom skłonię -

 Dzwonkami, jarzębiną jesienne dnie me dźwięczą.

 Panienko moja dobra, która na czoło ciche

 Pieszczotą dłonie zsyłasz jak ptaki najłaskawsze,

 Najsmutniejszemu z ptaków, co w moich piersiach bije,

 W ogrody oczu pozwól zabłąkać się na zawsze.