Jehuda Amichaj *

To wszystko tworzy taneczny rytm

Hermann Kern

Gdy się człowiek starzeje, jego życie mniej zależy

od zmian i upływu czasu. Mrok, czasem

zapada w chwili uścisku dwojga obok okna,

lato kończy się w środku miłości, a miłość trwa

wpadając aż po jesień, człowiek umiera w trakcie rozmowy,

a rozmowa trwa po obu stronach, ten sam deszcz

pada na odchodzącego osobno

i na osobno stojącego w miejscu, albo

jedna myśl jest myślana poprzez miasta, wsie

i kolejne kraje, w głowie podróżnego.

To wszystko wywołuje dziwny rytm

taneczny i nie wiem, kto tańczy według

niego, a kto wodzi rej.

Niedawno znalazłem starą fotografię

z dziewczynką, która zmarła dawno, i ze mną,

jak siedzimy w uścisku dziecięcym pod ścianą,

po której wspina się grusza. Jedna jej ręka

na mym ramieniu, druga swobodna i wyciągnięta

od umarłych ku mnie, teraz.

I wiedziałem, że nadzieja zmarłych jest ich przeszłością,

i przeszłości nie ma, bo zabrał ją Bóg.

tłum. Tomasz Korzeniowski

*Jehuda Amichaj (1924-2000) – poeta żydowski,

 urodził się w Niemczech, 

w 1935 roku wyjechał do Palestyny, brał udział w II wojnie światowej i wojnie izraelsko-arabskiej 1948-1949. Pisał wiersze, dramaty, utwory prozatorskie i książki dla dzieci. Uważany za jednego z najwybitniejszych poetów żydowskich XX wieku. Jego twórczość tłumaczono na przeszło 30 języków. Po polsku ukazał się wybór poezji: Koniec sezonu pomarańczy. Wyd. Świat Literacki, Warszawa 2000.