Barbara Krzyżańska-Czarnowieska

Wieczorna modlitwa

Chciałam zadziwić świat.

Zadziwiłam Boga.

Dał mi czas przyjść do siebie.

Siły na wytrwanie.

Nauczył mnie pokory

I modlitwy wieczornej.

Nauczył mnie wiary.

Potem znów chciałam zadziwić

Wszystko dookoła.

Zadziwiłam siebie,

Żem jeszcze nie wytrwała,

Nie w sobie,

Niepokorna,

Bez wiary.

I tylko modlitwa została.

Ta wieczorna.