Wiktor Hugo 

 Nowa Galatea

Nogi bose, a włosy miała rozpuszczone,

Siedziała, wiatr ją pieścił sitowiem i trzciną...

Szła do mnie i rękami trzciny rozchylała

Dziewczyna piękna, duża, szczęśliwa i dzika,

Z puklem włosów na oczach, i śmiała się, śmiała! ...