Roman Śliwonik

    Żeby do końca

Zostać tutaj I pisać

myśleć Przeżywać Zachować wzruszenie

pisać Jakby

lekko oddychać

jakby marzenie nad piękną wodą

niosło w obłokach słowa nieznane

które się spełnią Sklarują w wierszu

komuś na dłonie opadną

światłem lub dźwiękiem

i ktoś będzie wiedział że to dar

że czasem coś niosą dalekie przestrzenie

coś staje cicho obok nas

przez chwilę jest Trwa

a z sobą przynosi

nieokreślony żal

żeby ktoś zagrał w wysokim zmierzchu

i żeby do końca już tak grał