Ks. Wacław Buryła

zlej na mnie

zlej na mnie słowa wierszy niby krople rosy

z których dzień nowy buduje swą lekkość

potrzebną do tego by nie ustać w drodze

do raju w którym ciągle Bóg czeka na ludzi

by owoce szczęścia strząsać na ich głowy

w wierszach wciąż słychać ciepły poszum kolęd

z którymi aniołowie biegli do Betlejem

nie wiedząc jeszcze że staną w zachwycie

nad Tajemnicą położoną w żłobie

w którym co roku odradza się Życie

we wszystkich kolędach ciągle mieszka Słowo

które nieustannie chce się uczłowieczać

po to by ludzie mogli kołdry nocy

nakładać na głowy umęczone drogą

i by chociaż we śnie spotkali się z Bogiem