Hatif Janabi*
Chopin
Wiatr był tylko płaczem zagubionego uśmiechu
Gałęzie były tylko wskazówkami
Drzewa były tylko błędnymi duchami
Pory roku były tylko chichotem natury
Wiatr wiatru, ulice ulic, zamknięte okna,
Mury murów, muzyka muzyk…
Wszystko echem i szeptem błyskawicy.
Wiatr zagubionej duszy i mróz spadającej galaktyki
Burza była
tylko muzyką
palców pływających w przestrzeni.
Wiatr, grzmoty i wia..t..r..
*Hatif Janabi jest polskim obywatelem pochodzącym z Iraku
poetą, pisarzem, eseistą, tłumaczem literatury polskiej na arabski i arabskiej na polski, arabistą, polonistą, teatrologiem i wykładowcą na Uniwersytecie Warszawskim. Mieszka w Polsce od 42 lat. Pisze po arabsku i po polsku.
Musiał opuścić Irak w połowie lat 70 ze względów politycznych. W 1979 r. otrzymał tytuł magistra filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim a w 1983 r. tytuł doktora nauk humanistycznych w zakresie teatrologii (UW). Jest wykładowcą w Katedrze Arabistyki i Islamistyki UW, także członkiem polskiego PEN Klubu, był członkiem jego Głównego Zarządu.
Autor ponad 25 tomów poezji, opracowań krytycznych i przekładów oraz około dwustu innych publikacji. Jego twórczość poetycka jest tłumaczona na kilkanaście języków.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz